مرضیه برجیان بروجنی1 
، حانیه غلام نژاد2 ، حسین اصغری3 ، رضا گنجی4 ، مهرنوش اینانلو5 ، آلیس خاچیان6
، حانیه غلام نژاد2 ، حسین اصغری3 ، رضا گنجی4 ، مهرنوش اینانلو5 ، آلیس خاچیان6
1- گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی بروجن، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران. / کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
2- گروه داخلی جراحی، مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. / کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
3- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
4- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران.
5- گروه پرستاری کودکان و روان پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. / کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
6- گروه داخلی جراحی، مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. / کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. ،alicekhach@yahoo.com
2- گروه داخلی جراحی، مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. / کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
3- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
4- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران.
5- گروه پرستاری کودکان و روان پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. / کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
6- گروه داخلی جراحی، مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. / کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. ،
چکیده: (6 مشاهده)
مقدمه : حساسیت اضطرابی یکی از اختلالات شایع در بیماران مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر است. این مطالعه به مقایسه تأثیر بیان نوشتاری احساسات و تکنیک آرامسازی بنسون بر حساسیت اضطرابی این بیماران پرداخته است.
روش اجرا : این مطالعه تجربی با طراحی سه گروهی در سال ۱۳۹۸ بر روی ۱۰۸ بیمار مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر در بیمارستانهای فیروزگر و حضرت رسول اکرم وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. بیماران به سه گروه بیان نوشتاری، آرامسازی بنسون و کنترل تقسیم شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای جمعیتشناختی و شاخص حساسیت اضطرابی (ASI-R) قبل و یک ماه پس از مداخله جمعآوری و توسط نرم افزار آماری SPSS نسخه 16 تحلیل شدند.
یافته ها : میانگین حساسیت اضطرابی قبل از مداخله بین گروهها تفاوت معنیداری نداشت (P=0.055) اما یک ماه بعد از مداخله تفاوت معنی داری بین گروه ها مشاهده شد(P=0.004) . گروه بیان نوشتاری احساسات به طور معنیداری کاهش حساسیت اضطرابی داشت (P<0.001)، در حالی که گروه آرامسازی بنسون تفاوت معنیداری نشان نداد (P>0.05).
نتیجه گیری : تکنیک بیان نوشتاری احساسات به ویژه در مقایسه با گروه کنترل، به شکل معناداری در کاهش نمره کلی حساسیت اضطرابی و مولفه های آن در بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر تاثیرگذار می باشد. در مقابل، تکنیک آرام سازی بنسون تنها بر برخی از ابعاد حساسیت اضطرابی این بیماران موثر بوده و اثرات آن محدود می باشد.
روش اجرا : این مطالعه تجربی با طراحی سه گروهی در سال ۱۳۹۸ بر روی ۱۰۸ بیمار مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر در بیمارستانهای فیروزگر و حضرت رسول اکرم وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. بیماران به سه گروه بیان نوشتاری، آرامسازی بنسون و کنترل تقسیم شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای جمعیتشناختی و شاخص حساسیت اضطرابی (ASI-R) قبل و یک ماه پس از مداخله جمعآوری و توسط نرم افزار آماری SPSS نسخه 16 تحلیل شدند.
یافته ها : میانگین حساسیت اضطرابی قبل از مداخله بین گروهها تفاوت معنیداری نداشت (P=0.055) اما یک ماه بعد از مداخله تفاوت معنی داری بین گروه ها مشاهده شد(P=0.004) . گروه بیان نوشتاری احساسات به طور معنیداری کاهش حساسیت اضطرابی داشت (P<0.001)، در حالی که گروه آرامسازی بنسون تفاوت معنیداری نشان نداد (P>0.05).
نتیجه گیری : تکنیک بیان نوشتاری احساسات به ویژه در مقایسه با گروه کنترل، به شکل معناداری در کاهش نمره کلی حساسیت اضطرابی و مولفه های آن در بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر تاثیرگذار می باشد. در مقابل، تکنیک آرام سازی بنسون تنها بر برخی از ابعاد حساسیت اضطرابی این بیماران موثر بوده و اثرات آن محدود می باشد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
