1- گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی،دانشگاه علوم پزشکی ایران،تهران، ایران
2- گروه مدیریت، دانشکده پرستاری و مامایی،دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3- گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی،دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4- گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی،دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
5- گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی،دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ، moosavi.soolmaz@yahoo.com
چکیده: (262 مشاهده)
مقدمه: نسل زد، که بخش قابلتوجهی از دانشجویان پرستاری امروز را تشکیل میدهد، در بستر فناوری رشد کرده و سبک یادگیری متفاوتی نسبت به نسلهای پیشین دارد. شکاف میان روشهای سنتی تدریس و انتظارات این نسل، همراه با عوامل فردی و محیطی، موجب کاهش توجه و مشارکت آموزشی آنان شده است. با توجه به اهمیت تمرکز در یادگیری مفاهیم پیچیده پرستاری و کمبود پژوهشهای عمیق در این زمینه، مطالعه حاضر با هدف تبیین چالشهای مرتبط با حفظ توجه در کلاس درس از منظر دانشجویان پرستاری نسل زد انجام شد.
روش اجرا: این پژوهش کیفی در سال ۱۴۰۴ با روش تحلیل محتوای کیفی و نمونهگیری هدفمند انجام شد. تعداد ۱۸ دانشجوی کارشناسی پرستاری از ترم دوم تا هشتم از دانشگاههای علوم پزشکی مختلف شهر تهران انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته گردآوری و پس از پیادهسازی کامل، بر اساس روش گرانهیم و لاندمن تحلیل شدند. پس از ۱۶ مصاحبه داده جدیدی بدست نیامد اما جهت اطمینان دو مصاحبه تکمیلی انجام گردید. برای افزایش اعتبار، بازبینی با روش لینکلن و گوبا استفاده شد.
یافتهها: تحلیل دادهها منجر به استخراج درونمایه «توجه در بحران» و چهار طبقه اصلی شد: ضعف در صلاحیتهای حرفهای و عملکردی مدرس (شامل ناآشنایی با محتوا و دانش محدود مدرس، خستگی و بیانگیزگی، یکنواختی روش تدریس، و عدم مدیریت تعامل)، کاهش ضرورت ادراکشده توجه به آموزش کلاسی (شامل سهولت دسترسی به منابع دیجیتال و هوش مصنوعی، و آسانگیری نظام ارزشیابی)، چالشهای فردی و روانی-اجتماعی دانشجویان (شامل خستگی ناشی از کار، عدم علاقه به رشته، سرخوردگی بالینی، و ناهماهنگی ارزشهای شغلی)، و ضعف زیرساختهای آموزشی و محیطهای یادگیری (شامل کمبود تجهیزات و نامناسب بودن فضای فیزیکی کلاس). این عوامل در تعامل با یکدیگر، بیتوجهی دانشجویان نسل زد را شکل میدهند.
نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد که بیتوجهی دانشجویان تنها یک مسئله فردی نیست، بلکه ریشه در ساختارهای آموزشی و شکاف نسلی دارد. بازطراحی روشهای تدریس، بهکارگیری فناوریهای نوین، و ایجاد محیطهای یادگیری تعاملی برای پاسخگویی به نیازهای نسل زد ضروری است.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
پرستاری دریافت: 1404/11/18 | پذیرش: 1404/10/1