جلد 24، شماره 73 - ( دي 1390 )                   جلد 24 شماره 73 صفحات 27-35 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sahebi L, Gholamzadeh Nikkjoo R. Workplace Violence against Clinical Workers in Tabriz Educational Hospitals. IJN. 2011; 24 (73) :27-35
URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-1040-fa.html
لیلا صاحبی ، رعنا غلامزاده نیکجو . مواجهه با خشونت شغلی در پرسنل بالینی بیمارستان های آموزشی درمانی تبریز . نشریه پرستاری ایران. 1390; 24 (73) :27-35

URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-1040-fa.html


همکار پژوهشی مرکزتحقیقات مدیریت خدمات بهداشتی درمانی تبریز((NPMC دانشجوی دکترای اپیدمیولوژی مرکز تحقیقات سل و بیماریهای ریوی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، آذربایجان شرقی، ایران (*نویسنده مسئول) شماره تماس: 3378093-0411Email:sahebileila@yahoo.com
چکیده:   (4957 مشاهده)

  زمینه و هدف: خشونت شغلی یکی از مخاطرات جدی است که کارکنان بیمارستانها را تهدید می‌کند، به طوری که بیشترین فراونی خشونت کاری در بیمارستانها رخ می‌دهد. هدف از این مطالعه بررسی وضعیت خشونت شغلی در کارکنان بالینی بیمارستانهای تبریز بود.

  روش بررسی : یک مطالعه توصیفی از نوع مقطعی با شرکت400 نفر از کارکنان بالینی بیمارستانها (13%حجم جمعیت) با استفاده از پرسشنامه ای نیمه ساختاری انجام شد. پس از خوشه بندی تخصصهای مختلف بیمارستانی در تبریز، به طور تصادفی حداقل یک خوشه از هر گروه انتخاب و در نهایت 7 بیمارستان به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب گردید. روش نمونه گیری از هر خوشه به صورت طبقه بندی ) بر اساس پست های مختلف ( و نحوه انتخاب از هر گروه به روش آسان بود. داده‌ها از طریق مصاحبه رو در رو جمع آوری گردید. از آزمون رگرسیون لوجستیک تک متغیره و چندگانه در برنامه SPSS نسخه 16جهت تحلیل استفاده شد.

  یافته ها: 21درصد از کارکنان بالینی در طی یکسال اخیر تجربه خشونت فیزیکی و 3/64درصد تجربه خشونت کلامی داشتند و همبستگی قوی بین خشونت فیزیکی و کلامی وجود داشت( 35/0= Kendall's tau -b 0001/0 ≥ P ). میزان گزارش دهی خشونت تنها 6/23درصد بود. بیشترین دلایل عدم گزارش دهی به ترتیب اتفاق نیافتادن مورد قابل گزارش دهی با 9/31 درصد و سپس ترس از شناخته شدن به عنوان فرد مشکل ساز و بی صلاحیت با 9/18% بود. کارکنان مرد شانس مواجه بیشتری با خشونت فیزیکی نسبت به زنان داشتند (009/0 > p ، 82/0-26/0 : CI ).

  نتیجه گیری کلی: انجام اقداماتی از جمله برگزاری دوره های آموزشی چگونگی پیشگیری از خشونت و فرو نشاندن خشم طرف مقابل و شفاف سازی حقوق و قوانین جهت گروه کارکنان و گیرندگان خدمت توصیه می‌شود.

متن کامل [PDF 260 kb]   (1414 دریافت)    
نوع مطالعه: کیفی | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۰/۱۲/۷ | پذیرش: ۱۳۹۳/۶/۳ | انتشار: ۱۳۹۳/۶/۳

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به {نشریه پرستاری ایران} می باشد.

Designed & Developed by : Yektaweb