زمینه و هدف بعد از تشخیص سرطان و آغاز درمان، اعضای خانواده نسبت به مراقبت از بیمار احساس مسئولیت نموده و در طی فرایند درمان و مراقبت، سوگ پیشبینیشده را تجربه میکنند که میتواند بر ذهنیت مراقبین اثرات منفی داشته و آنان را مستعد بروز هیجانات منفی کند. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان سوگ پیشبینیشده در مراقبین بیماران مبتلا به سرطان بستری در بخش اونکولوژی بزرگسالان انجام شده است.
روش بررسی دراین مطالعه توصیفیمقطعی،160نفر از مراقبین بیماران مبتلابه سرطان بستری در بخش اونکولوژی بیمارستان شهید صدوقی یزد به شیوه نمونهگیری در دسترس وارد مطالعه شدند و پرسشنامه سوگ پیشبینیشده را تکمیل نمودند. دادهها با نرمافزار آماری SPSS نسخه 21 و با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و استنباطی(تی تست،آنالیز واریانس) تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها 83/1 درصد مراقبین زن، 38/8 درصد مراقبین فرزند بیمار و میانگین سنی مراقبین (10/54±39/96 ) سال بود. میانگین نمره سوگ پیشبینیشده (11/52±44/82) بود که برحسب جنسیت (0/007=P) و مدت زمان مراقب بودن (0/015=P) تفاوت معنیداری داشت. نمره سوگ پیشبینیشده مراقبین برحسب سن، وضعیت اقتصادی، سطح تحصیلات و نسبت مراقب با بیمار اختلاف معنیداری را نشان نداد (0/05
نتیجهگیری میزان سوگ پیشبینیشده مراقبین بالاتر از حد متوسط بوده و میزان آن بر حسب جنسیت زن و افزایش طول مدت مراقب بودن، افزایش مییافت. بنابراین اجرای مداخلاتی در جهت سازگاری بهتر با فرایند مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان با تمرکز بر متغیرهای اثرگذار میتواند درکاستن این نوع سوگ کمککننده باشد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
پرستاری دریافت: 1404/4/29 | پذیرش: 1404/10/1 | انتشار: 1404/1/1