زمینه و هدف: اگر چه حاملگی یک واقعه طبیعی در زندگی زنان محسوب شده، لیکن مستلزم یک رشته سازگاریهای فیزیولوژیکی و انطباقهای روانشناختی است و در این راستا سابقه مرگ جنین یا نوزاد می تواند بر تطابق موفق با حاملگی جدید تأثیر گذاشته و یا با افزایش اضطراب در طی حاملگی فعلی عوارض جبران ناپذیری را به وجود آورد. از این رو مطالعهای با هدف تعیین اضطراب در زنان باردار با سابقه مرگ جنین یا نوزاد و مقایسه آن با زنان نخست حامله انجام شده است.
روش بررسی: این مطالعه از نوع مقایسه ای می باشد. جامعه پژوهش شامل دو گروه زنان نخست حامله و زنان باردار با سابقه مرگ جنین یا نوزاد بوده که با استفاده از نمونه گیری چند مرحلهای، تعداد 120 زن باردار ایرانی، با سواد، در سنین بین 40-20 سال، ساکن شهر مشهد که در سه ماهه سوم بارداری خواسته بودند انتخاب شدند. 40 نفر از نمونه ها با سابقه مرگ جنین یا نوزاد و فاقد فرزند زنده بودند، 80 نفر دیگر نخست حامله بودند. جهت کنترل عوامل مداخله گر کلیه نمونهها از افرادی که فاقد بیماری جسمی از قبیل دیابت، فشارخون … ، فاقد سابقه اختلافات شدید خانوادگی، اعتیاد به مواد مخدر، نازایی، بحران روحی از قبیل جدایی، مرگ بستگان و یا وجود ناهنجاری مادرزادی در اعضای درجه یک فامیل بودند، انتخاب گشتند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، فرم اطلاعات فردی و پرسشنامه اضطراب حاملگی ( POQ ) بود. به عبارات سنجش اضطراب نمره داده شد و میانگین نمره اضطراب دو گروه برای تمام عبارات POQ محاسبه و مقایسه گردید.
یافته ها: نتایج آزمون تی نشان داد که تفاوت میانگین نمره اضطراب دو گروه در برخی عبارات معنی دار بوده است . همچنین میانگین اضطراب در زنان باردار با سابقه مرگ جنین یا نوزاد به طور معنی داری بیشتر از زنان نخست حامله بود (000/0 P= ).
نتیجه گیری: با توجه به نتیجه پژوهش و افزایش اضطراب در زنان باردار با سابقه مرگ جنین یا نوزاد، تدوین برنامههای آموزشی، حمایتی و انجام مشاوره های روانشناختی برای این گروه آسیب پذیر، ضروری به نظر می رسد. لذا پژوهشگران پیشنهاد میکنند مطالعه ای طولی در طی بارداری، همچنین در دوره بعد از زایمان صورت گیرد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |