جلد 22، شماره 62 - ( 12-1388 )                   جلد 22 شماره 62 صفحات 8-21 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghamari-Zareh, Anoosheh, Vanaki, Hagi Zadeh. The Effect of Peer Review Evaluation on Quality of Nurse's Performance and Patient's Satisfaction. IJN. 2010; 22 (62) :8-21
URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-749-fa.html
قمری زارع زهره، انوشه منیره، ونکی زهره، حاجی زاده ابراهیم. تأثیر فرآیند ارزشیابی همکار بر کیفیت عملکرد پرستاران و رضایت بیماران. نشریه پرستاری ایران. 1388; 22 (62) :8-21

URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-749-fa.html


دانشيار ، anoosheh@modares.ac.ir
چکیده:   (7456 مشاهده)

  زمینه و هدف: پرستاران به عنوان بزرگ ترین گروه مراقبت دهنده، خدمات مراقبتی مستمری را به بیماران ارائه می دهند. اهمیت تأثیر این خدمات بر کیفیت مراقبت های سلامتی و به تبع آن نیل به اهداف عالی سیستم ارائه خدمات سلامت و همچنین رضایت بیمار بر کسی پوشیده نیست. با عنایت به نقش کلیدی پرستاران در تیم بهداشتی درمانی بر مدیران پرستاری است تدابیری را جهت ارتقاء داذنش و مهارت آنان بیندیشند. ارزشیابی همکار به عنوان شیوه ای از تفویض اختیارات مدیران جهت تضمین کیفیت خدمات پرستاری معرفی شده است. هدف این مطالعه، تعیین میزان تأثیرفرآیند ارزشیابی همکار بر کیفیت عملکرد پرستاران و رضایت بیماران در بخش‌های ویژه قلبی بیمارستان های دولتی شهر اراک بود.

  روش بررسی: این تحقیق یک مطالعه نیمه تجربی بود. چهار بخش ویژه قلبی ( CCU و PCCU ) در دو بیمارستان دولتی شهر اراک به عنوان محیط‌های پژوهش انتخاب شدند. دو بخشی که دارای تعداد پرستار بیشتر بود (با 25 پرستار) به عنوان گروه آزمون و دو بخش دیگر (با 19 پرستار) به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل چک لیست های بررسی کیفیت عملکرد پرستاران و پرسشنامه بررسی میزان رضایت بیماران بود. جهت پیش آزمون 50 عدد چک لیست بررسی کیفیت عملکرد توسط همکار پژوهشگر، با مشاهده عملکرد پرستاران در هر گروه تکمیل شد. پرسشنامه رضایت نیز توسط خود بیماران یا مصاحبه پژوهشگر با بیمار به تعداد 35 مورد تکمیل گردید. مداخله به مدت 2 ماه در گروه آزمون انجام شد و سپس به مدت یک ماه مداخله ای در گروه آزمون انجام نشد، کلیه ابزارهای فوق مجدداً برای دو گروه (مرحله پس آزمون) به همان روش تکمیل شد.

  یافته ها: گروه های آزمون و شاهد (پرستاران و بیماران) به لحاظ متغیرهای دموگرافیک (سن، تحصیلات، وضعیت معیشت و ...) همسان بوده و آزمون‌های مجذور کای و تی مستقل اختلاف معنی داری را بین دو گروه پرستاران با یکدیگر و چهار گروه بیماران (دو گروه قبل و دو گروه بعد) نشان ندادند. آزمون های مجذور کای و تی زوجی هیچ گونه اختلاف معنی داری در ارتباط متغیرهای دموگرافیک پرستاران با عملکرد نشان نداد، در مورد ارتباط متغیرهای دموگرافیک بیماران با رضایت؛ این آزمون ها نشان داد که بین رضایت با سن و وضعیت معیشت بیماران گروه شاهد در قبل مداخله و رضایت با شغل و وضعیت معیشت بیماران گروه مورد در بعد مداخله ارتباط معنی دار وجود دارد. آزمون های آماری من ویتنی اختلاف معنی داری را برای کیفیت عملکرد پرستاران بین دو گروه آزمون و شاهد، بعد از مداخله نشان داد (001/0 P< ). همچنین این آزمون اختلاف معنی‌داری را برای رضایت بیماران بین دو گروه آزمون و شاهد، بعد از مداخله نشان داد (001/0 P< ).

  بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که اجرای فرآیند ارزشیابی همکار بر ارتقای کیفیت عملکرد پرستاران و رضایت بیماران مؤثر بوده است.

متن کامل [PDF 162 kb]   (1421 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۸۹/۱/۲۹ | پذیرش: ۱۳۹۳/۶/۳ | انتشار: ۱۳۹۳/۶/۳

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به {نشریه پرستاری ایران} می باشد.

Designed & Developed by : Yektaweb