جلد 33، شماره 128 - ( اسفند 1399 )                   جلد 33 شماره 128 صفحات 40-53 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Maleki M, Janmohammadi S, Ahmadi Z, Haghani H. Social Health and Quality of Life in Health Workers in Qorveh and Dehgolan, 2019. IJN. 2021; 33 (128) :40-53
URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-3327-fa.html
مالکی مرضیه، جان محمدی سارا، احمدی زهرا، حقانی حمید. سلامت اجتماعی و کیفیت زندگی در بهورزان شهرستان‌های قروه و دهگلان. نشریه پرستاری ایران. 1399; 33 (128) :40-53

URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-3327-fa.html


گروه آموزشی بهداشت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران، (نویسنده مسئول) شماره تماس: 09122763572 Email: Janmohammadi.s@iums.ac.ir
چکیده:   (719 مشاهده)
زمینه و هدف: سلامت اجتماعی، مفهومی است که به‌طور فزاینده‌ای در محافل علمی و سیاست‌گذاری و اجرائی اهمیت پیدا کرده است. از عوامل مؤثر بر سلامت اجتماعی می‌توان به کیفیت زندگی اشاره کرد. کیفیت زندگی یک مفهوم چندبعدی است که عوامل مهم و متعددی نظیر وضعیت جسمی و روانی بر آن تأثیر می‌گذارد. بررسی کیفیت زندگی به ‌منظور تعیین عملکرد فیزیکی، روحی- روانی و اجتماعی حائز اهمیت است. از آنجایی که بهورزان در خط مقدم سلامت می‌باشند، جهت ارائه خدمت به روستاییان ضروری است از سلامت اجتماعی و کیفیت زندگی مطلوبی برخوردار باشند. پژوهش حاضر با هدف تعیین سلامت اجتماعی و کیفیت زندگی در بهورزان شهرستان‌های قروه و دهگلان در سال 1398 انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی 198 نفر بهورز شاغل در خانه بهداشت شهرستان‌های قروه و دهگلان به صورت روش نمونه‌گیری سرشماری انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه استاندارد سلامت اجتماعی Keyes و پرسشنامه کیفیت زندگی (36 سؤالی) استفاده شد. جمع آوری اطلاعات در مدت سه ماه انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 16 مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد .نمره کل سلامت اجتماعی 6/7 ± 28/69 درصد بود که بیانگر حد متوسط سلامت اجتماعی در بهورزان می‌باشد. بالاترین و پایین‌ترین میانگین نمره کسب شده در بین ابعاد سلامت اجتماعی به ترتیب انسجام اجتماعی با میانگین 67/20 ± 09/4 و پذیرش اجتماعی با میانگین 64/0 ±96 /2 بود. نمره کل کیفیت زندگی بهورزان برابر 87/20 ± 30/63 درصد می‌باشد که بیانگر کیفیت زندگی متوسط در آنان است. کیفیت زندگی در بعد کارکرد جسمی با میانگین 74/29 ± 35/73 بالاترین و در بعد سلامت عمومی با میانگین 74/21 ± 82/57 پایین‌ترین میانگین نمره بود.
نتیجه‌گیری کلی: پژوهش حاضر نشان داد سلامت اجتماعی بهورزان از میانه نمره ابزار یعنی 60 بالاتر و در حد متوسط بود. همچنین کیفیت زندگی بهورزان در حد متوسط بود متغیر کیفیت زندگی و سلامت اجتماعی، مفهومی پویا است و با مرور زمان دستخوش تغییر و دگرگونی می‌شود. بررسی و سنجش این مفهوم، وضعیت توسعه انسانی در جامعه را به تصویر می‌کشد. بنابراین بررسی مستمر کیفیت زندگی و سلامت اجتماعی ضروری است. نظام سلامت، زمانی کارایی مطلوب را خواهد داشت که در طراحی و مدیریت آن، مشکلات و نیازهای کارکنان آن نیز لحاظ گردد. نتایج این مطالعه اهمیت اجرای مداخلات آموزش بهداشت و ارتقای سلامت در زمینه سلامت اجتماعی و کیفیت زندگی در بین کارکنان را روشن می‌سازد.
متن کامل [PDF 1081 kb]   (168 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: 1399/8/19 | پذیرش: 1399/11/20 | انتشار: 1399/11/20

فهرست منابع
1. Naseem K. Job stress, happiness and life satisfaction: The moderating role of emotional intelligence empirical study in telecommunication sector Pakistan. J Social Sci Human Stud. 2018;4(1):7-14.
2. Van Ommeren M, Saxena S, Saraceno B. Mental and social health during and after acute emergencies: emerging consensus?. Bulletin of the World Health Organization. 2005;83:71-5
3. Keyes CL. Subjective well-being in mental health and human development research worldwide: An introduction. Soc Indicat Res. 2006;77(1):1-10. [DOI:10.1007/s11205-005-5550-3]
4. Samiee M, Rafiee H, Amini RM, Akbarian M. Social health of Iran: from a consensus-based definition to an evidence-based index.. Social Problems of Iran (Journal Of Kharazmi University) 2011;1(2):31-51.
5. Zamankhani F, Abachizadeh K, Omidnia S, Abadi A, Hiedarnia MA. Social health situation analysis of all provinces of Islamic republic of Iran. Commonity Health. 2016;3(3):181-9.
6. World Health Organization. Global technical strategy for malaria 2016-2030. World Health Organization; 2015 Nov 4.
7. Keyes CL, Shapiro AD. Chapter Twelve. Social Well-Being in the United States: A Descriptive Epidemiology. University of Chicago Press; 2019 Jun 25.
8. Hajlo N. The relationship of staffs' job stress, burnout, and life quality to organizational climate satisfaction at Mohaghegh Ardabili University. Journal of New Approaches in Educational Administration. 2012;3(11):169-84.
9. Keyes CLM, Shapiro AD. Social Well-Being in the United States: A Descriptive Epidemiology. How healthy are we?: A national study of well-being at midlife. The John D. and Catherine T. MacArthur foundation series on mental health and development. Studies on successful midlife development. Chicago, IL, US: University of Chicago Press; 2004: 350-72.
10. Hashemi T, Hekmati I, Vahedi SH. Psychometric properties of short-form social well-being questionnaire. Journal of Behavioral Sciences. 2014;8(1):11-9.
11. Babapour Kheiroddin J, Toosi F, Hekmati I. Study of determinant factors role of students' social well-being. Journal of Modern Psychological Researches. 2010;4(16):1-9.
12. Montazei A, Goshtasbi A, VahdaniNia M. Translation, determination of the reliability and validity of Persian species of Standard tools SF-36. Quarterly monitoring. 2005;5(1):49-56.
13. Habibi M, Pooravari M, Salehi S, Ghamkhar Fard Z, Pooravari M. Validity and reliability of the multidimensional student's life satisfaction scale among Iranian girl students. Journal of Research and Health. 2015;5(1):65-73.
14. Pourafkari N. The examination of factor affecting on social health' students in Paveh city. Quarterly Professional Journal of Social Sciences. 2011;6(18):41-60.
15. Zaki MA, Khoshouei MS. Factors affecting social well-being of the residents of the city of Isfahan. Urban Studies. 2013;3(8):79-108.
16. Omidi M, Haghighatian M, Hashemianfar SA. Social Well-Being and its Functions in Urban Areas (Case of Study: Metropolis of Esfahan). Urban Sociological Studies. 2017;7(24):157-88.
17. Haery M, Tehrani H, Olyaeimanesh AR, Nedjat S. Factors influencing the social health of employees of the ministry of health and medical education in Iran. Iran J Health Educ Health Promot. 2016;3(4):311-18.
18. Van Ommeren M, Wessells M. Inter-agency agreement on mental health and psychosocial support in emergency settings. Bulletin of the World Health Organization. 2007;85(11):822-3. [DOI:10.2471/BLT.07.047894] [PMID] [PMCID]
19. Smith KP, Christakis NA. Social networks and health. Annu. Rev. Sociol. 2008;34:405-29. [DOI:10.1146/annurev.soc.34.040507.134601]
20. Ziaei M, Hosseini SY, Shariati H, Khoshboo E. Association between occupational burnout and quality of life among healthcare workers. Journal of Safety Promotion and Injury Prevention. 2015;3(3):185-90.
21. Mukhopadhyay M. Quality management in higher education: SAGE Publications India; 2016.
22. Liu L. Quality of life as a social representation in China: A qualitative study. Soc Indic Res. 2006;75(2):217-40. [DOI:10.1007/s11205-004-3198-z]
23. NUMBEO. Quality of Life Index Rate 2015 [cited 2018 5 Jul]. Available from: https://www.numbeo.com/quality-of-life/rankings.jsp?title=2015.
24. Braveman P, Egerter S, Williams DR. The social determinants of health: coming of age. Ann Rev Public Health. 2011;32:98. [DOI:10.1146/annurev-publhealth-031210-101218] [PMID]
25. Fathi M, Ajamnejad R, Khakrangin M. Factors contributing to social health among teachers of Maraghe city. Social Welfare Quarterly. 2013;12(47):225-43.
26. Nikvarz T, Yazdanpanah L. Relationship between Social Factors and Social Health among Students of Shahid Bahonar University of Kerman. J Appl Sociol. 2015;26(3):99-116.
27. Saleh S, Zahedi Asl M. Correlation of social support with social health of psychiatry veterans wives. Iranian Journal of War and Public Health. 2014;6(5):201-6.
28. Nasiry Zarrin Ghabaee N, Talebpour Amir F, Hosseini Velshkolaei MR, Rajabzadeh R. Quality of life and its relationship to the Job stress in among nursing staff in Hospitals of Sari, in 2015. Journal of Nursing Education. 2016;5(2):40-8.
29. Ferguson SA, Marras WS. A literature review of low back disorder surveillance measures and risk factors. Clinical Biomechanics. 1997;12(4):211-26. [DOI:10.1016/S0268-0033(96)00073-3]
30. Namdari M, Sharifi T, Tabatabee SS. The effect of job stress on the quality of life of emergency personnel. Journal of management and medical informatics school. 2014;2(1):37-27.
31. Khaghanizadeh M, Ebadi A, Sirati NM, Rahmani M. The study of relationship between job stress and quality of work life of nurses in military hospitals. J Mil Med. 2008;10(3):175-84.
32. Saraji GN, Dargahi H. Study of quality of work life (QWL). Iranian journal of public health. 2006:8-14.
33. Uddin MT, Islam MT, Ullah MO. A study on the quality of nurses of government hospitals in Bangladesh. Proc. Pakistan Acad. Science. 2006;43(2):121-9.
34. Noorbala A. Psychosocial Health and Strategies for improvement. Iranian journal of psychiatry and clinical psychology. 2011;17(2):151-6.
35. Hosseini Amin SN, Seyed Mirzaie SM, Adrisi A. Socio-Economic Factors Affecting the Quality of Life of Tehranian Citizens. Soc Welfare Quart. 2017;17(66):223-54.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به {نشریه پرستاری ایران} می باشد.

Designed & Developed by : Yektaweb