جلد 20، شماره 49 - ( 1-1386 )                   جلد 20 شماره 49 صفحات 7-14 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

A. Azadi, M. Anoosheh. Needlestick Injuries Reporting among Clinical Nurses. IJN. 2007; 20 (49) :7-14
URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-264-fa.html
آزادی آرمان، انوشه منیره. صدمات فرو رفتن سرسوزن آلوده و میزان گزارش دهی این صدمات در پرستاران بالینی. نشریه پرستاری ایران. 1386; 20 (49) :7-14

URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-264-fa.html


استاد يار دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس
چکیده:   (7536 مشاهده)

  زمینه و هدف: یکی از خطرات بالقوه برای کارکنان مراقبت سلامتی، صدمات سرسوزن ( Needlestick injuries(NSI) ) آلوده می­باشد که آن‌ها را در معرض خطر پاتوژن­های خونی قرار می­دهد. تعداد صدمات ناشی از سرسوزن آلوده در میان کارکنان بهداشتی در نتیجه کم گزارش­دهی این صدمات نامشخص است. این مطالعه با هدف تعیین میزان صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده و میزان گزارش‌دهی این صدمات در پرستاران بالینی در سال 1385، در تهران بود.

  روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مقطعی بود. محیط پ‍‍ژوهش شامل یک بیمارستان آموزشی و یک بیمارستان غیر آموزشی شهر تهران می­باشد. نمونه­های پژوهش 111 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان‌های مذکور بودند که به روش نمونه­گیری مبتنی بر هدف انتخاب شدند و به صورت داوطلبانه به تکمیل پرسشنامه مربوط به این مطالعه پرداختند. پرسشنامه شامل اطلاعات فردی و حرفه­ای پرستاران و نیز تعداد موارد صدمات فرورفتن سوزن آلوده در یکسال گذشته، موارد گزارش شده و نیز دلایل عدم گزارش­دهی بود.

  یافته ها: بر اساس یافته­ها 54 درصد پرستاران ذکر کردند که تاکنون دچار صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده نشده­اند و 45 درصد آنان بیان کردند که در طی دوران فعالیت بالینی­شان حداقل یک بار دچار صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده شده­اند، 34 درصد پرستاران ذکر کردند که در 12 ماه گذشته دچار 58 مورد صدمه فرورفتن سرسوزن آلوده شده‌اند(میزان بروز خام: 52/0 صدمه فرو رفتن سوزن/پرستار/سال). تنها 36 درصد پرستارانی که دچار صدمه فرورفتن سوزن در سال گذشته شده بودند بیان کردند که این صدمات را به سوپروایزر، کمیته کنترل عفونت بیمارستان و یا اورژانس گزارش کرده­اند. دلایل عدم گزارش­دهی شامل: عدم رضایت از پیگیری(33 درصد)، احتمال خطر پائین عفونت در منبع صدمه(29 درصد)، مشغله کاری(5/12 درصد)، عدم آشنایی با فرایند گزارش­دهی(17 درصد) و عدم درک خطر(8 درصد) بود.

  نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده و نیز کم گزارش­دهی این صدمات در میان پرستاران از میزان بالایی برخوردار است و مطالعات وسیعتری در این خصوص باید صورت گیرد. مداخلات ویژه مانند ثبت یک پروتکل استاندارد گزارش­دهی، آموزش کارکنان و استاندارد کردن درمان‌های پروفیلاکتیک پس از صدمه می­تواند در بهبود گزارش­دهی این صدمات مؤثر باشد.

متن کامل [PDF 118 kb]   (1474 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۸۶/۹/۵

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به {نشریه پرستاری ایران} می باشد.

Designed & Developed by : Yektaweb