جلد 29، شماره 99 و 100 - ( اردیبهشت و تیر 1395 )                   جلد 29 شماره 99 و 100 صفحات 34-44 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print

Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghanbari B, Malakouti S, Nojomi M, Alavi K, Khaleghparast S, Sohrabzadeh A. Effectiveness of Nursing Preventive Interventions in Suicide re- Attempts. IJN. 2016; 29 (99 and 100) :34-44
URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-2279-fa.html
قنبری بهروز، ملکوتی سید کاظم، نجومی مرضیه، علوی کاوه، خالق پرست اطهری شیوا، سهراب زاده امین. تاثیر اجرای اقدامات پیشگیرانه پرستاری بر اقدام مجدد به خودکشی. نشریه پرستاری ایران. 1395; 29 (99 و 100) :34-44

URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-2279-fa.html

دانشیار دانشگاه، مرکز تحقیقات بهداشت روان، انیستستو روانپزشکی تهران، دانشکده علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران،ایران. (*نویسنده مسئول) شماره تماس: 982166550200 Malakouti.sk@iums.ac.ir : Email
چکیده:   (1409 مشاهده)


زمینه و هدف: امروزه خودکشی یک مشکل جدی برای سلامتی در همه دنیا می‌باشد و سازمان جهانی بهداشت تخمین می‌زند تا سال 2020 حدود 1.53 میلیون نفر در جهان بر اثر آن خواهند مرد. یکی از اصلی‌ترین وظایف پرستاران اجرای برنامه‌های پیشگیرانه می‌باشد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر اجرای اقدامات پیشگیرانه پرستاری بر اقدام مجدد به خودکشی طراحی گردیده است.

روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه مداخله‌ای است و جامعه پژوهش شامل کلیه بیماران مراجعه کننده به بیمارستان بهارلوی تهران از تیرماه تا مهر ماه سال 1392 می‌باشد که بصورت تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل قرار داده شدند. ابزار‌ها شامل پرسشنامه مشخصات جمعیت شناختی و پرسشنامه پیگیری می‌باشد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار‌های توصیفی و آزمون تی و نرم افزار SPSS نسخه 16 صورت گرفت.

یافته‌ها: از مجموع 248 نفر شرکت کننده، 9/58% شرکت کنندگان در دامنه سنی 27- 18 سال بوده‌اند. 1/66% شرکت کنندگان را زنان به خود اختصاص داده‌اند. بیشترین فراوانی شرکت کنندگان مجرد‌ها با 8/52 درصد می‌باشد. بیشترین فراوانی شرکت کنندگان از نظر وضعیت شغلی مربوط به بیکاران با 1/43 درصد می‌باشد. 5/8% افراد گروه مداخله در پایان طرح فقط یکبار اقدام به خودکشی داشته‌اند و در گروه کنترل 5/10% یکبار و 9/7% دو بار و 3/3% سه بار اقدام به خودکشی داشته‌اند. بین اقدامات پیشگیرانه پرستاری و اقدام مجدد به خودکشی رابطه معنی داری مشاهده شد (05/0>P).

نتیجه گیری کلی: با توجه به کاهش معنی دار اقدام به خودکشی در افراد گروه مداخله نسبت به گروه کنترل در پایان طرح می‌توان نتیجه گرفت که اقدامات پیشگیرانه پرستاری در کاهش اقدام مجدد به خودکشی موثر بوده است.

واژه‌های کلیدی: اقدام به خودکشی، پرستاری، پیشگیری
متن کامل [PDF 602 kb]   (523 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۴/۷/۶ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۵/۱/۲۵

فهرست منابع
1. Yip PS. Towards evidence-based suicide prevention programs. Crisis: The Journal of Crisis Intervention and Suicide Prevention. 2011;32(3):117-20.
2. Hawton K. van HK. 2009. Suicide. Lancet.373(9672):1372-81.
3. Ghanbari B, Malakouti SK, Nojomi M, Alavi K, Khaleghparast S. [Suicide Prevention and Follow-Up Services: A Narrative Review]. Global journal of health science. 2016;8(5):145. Persian.
4. World Health Organization. Preventing Suicide: A Global Imperative. Draft version 05; 26 March 2014.available at: http://www.who.int/gho/mental_health/en/.
5. World Health Organization. Mortality and burden of disease estimates for WHO member states in 2002. Electronic file available at: http://www who int/healthinfo/bod/en/index html[aCLF]. 2004.
6. Evidence WHOMH, Team R, Project DCP. Disease control priorities related to mental, neurological, developmental and substance abuse disorders: World Health Organization; 2006.
7. Shojaei A, Shamsiani H, Moradi S, Alaedini F, Khademi A. [The Study of Successful Cases of Suicide Commitment Referred to Iran Legal Medicine Organization in 2010]. IJFM. 2012;18(1):7-15. Persian.
8. Hassanzadeh sm. [Integration of mental health into PHC]. Tehran Psychiatric Institute , Centre for Mental Health Research. 2006. Persian.
9. World Health Organization. "Towards evidence-based suicide prevention programmes." (2010)
10. Fleischmann A, Bertolote JM, Wasserman D, De Leo D, Bolhari J, Botega NJ, et al. Effectiveness of brief intervention and contact for suicide attempters: a randomized controlled trial in five countries. Bull World Health Organ. 2008;86(9):703-9.
11. Cho J, Lee WJ, Moon KT, Suh M, Sohn J, Ha KH, et al. Medical care utilization during 1 year prior to death in suicides motivated by physical illnesses. J Prev Med Public Health. 2013;46(3):147-54.
12. Vaiva G, Ducrocq F, Meyer P, Mathieu D, Philippe A, Libersa C, et al. Effect of telephone contact on further suicide attempts in patients discharged from an emergency department: randomised controlled study. BMJ. 2006;332(7552):1241-5.
13. Ghanbari B, Malakouti SK, Nojomi M, De Leo D, Saeed K. [Alcohol abuse and suicide attempt in Iran: a case-crossover study]. Global journal of health science. 2015;8(7):58. Persian
14. Shepperd S, McClaran J, Phillips CO, Lannin NA, Clemson LM, McCluskey A, et al. Discharge planning from hospital to home. Cochrane Database Syst Rev. 2010;1.
15. Khaleghparast S, Ghanbari B, Kahani S, Malakouti K, SeyedAlinaghi S, Sudhinaraset M. [The effectiveness of discharge planning on the knowledge, clinical symptoms and hospitalisation frequency of persons with schizophrenia: a longitudinal study in two hospitals in Tehran, Iran]. J Clin Nurs. 2014;23(15-16):2215-22. Persian.
16. Asarnow JR, Baraff LJ, Berk M, Grob CS, Devich-Navarro M, Suddath R, et al. An emergency department intervention for linking pediatric suicidal patients to follow-up mental health treatment. Psychiatr Serv. 2015;62(11):1303-9.
17. Gruat G, Cottencin O, Ducrocq F, Duhem S, Vaiva G. [Patient satisfaction regarding further telephone contact following attempted suicide]. L'Encephale. 2010;36:D7-D13.
18. Pil L, Pauwels K, Muijzers E, Portzky G, Annemans L. Cost-effectiveness of a helpline for suicide prevention. J Telemed Telecare. 2013;19(5):273-81.
19. Sadock BJ, Sadock VA. Kaplan & Sadock's concise textbook of clinical psychiatry: Lippincott Williams & Wilkins; 2008.
20. Nojomi M, Malakouti SK, Bolhari J, Posht Mashadi M, Asghar Zadeh Amin S. [Predicting factors of suicide attempts in Karaj general population]. Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology. 2007;13(3):219-26. Persian.
21. Andersson TE. “Nobody Talks About Suicide, Except If They’re Kidding”: Disenfranchised Grief, Coping Strategies, and Suicide Survivor Identity in Peer Suicide Grievers: Case Western Reserve University; 2012.
22. Xing X-Y, Tao F-B, Wan Y-H, Xing C, Qi X-Y, Hao J-H, et al. Family factors associated with suicide attempts among Chinese adolescent students: a national cross-sectional survey. J Adolesc Health. 2010;46(6):592-9.
23. Zare H, Nazer M, Sayyadi A. [Frequency of mental disorders and factors related to suicide in patients referring to emergency ward of Ali Ebne Abitaleb hospital of Rafsanjan in 2007]. Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences. 2010;9(3):221-32 Persian.
24. Björkstén KS, Bjerregaard P, Kripke DF. Suicides in the midnight sun—a study of seasonality in suicides in West Greenland. Psychiatry Res. 2005;133(2):205-13.
25. World Health Organization, and World Health Organization. "Geneva." 2014.
26. Miranda R, Scott M, Hicks R, Wilcox HC, Munfakh JLH, Shaffer D. Suicide attempt characteristics, diagnoses, and future attempts: comparing multiple attempters to single attempters and ideators. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2008;47(1):32-40.
27. Malakouti S-K, Bolhari J. A predictor model for suicide attempt: evidence from a population-based study. Arch Iran Med. 2007;10(4):452-8 Persian.
28. Ghaleiha A. Epidemiologic survey of suicide attempters hospitalized in Hamadan Sina Hospital in 2001-2002. Journal of Hamadan University of Medical Sciences. 2007;13(4):58-63. Persian
29. Bickley H, Hunt IM, Windfuhr K, Shaw J, Appleby L, Kapur N. Suicide within two weeks of discharge from psychiatric inpatient care: a case-control study. Psychiatr Serv. 2013;64(7):653-9.
30. Wei S, Liu L, Bi B, Li H, Hou J, Tan S, et al. An intervention and follow-up study following a suicide attempt in the emergency departments of four general hospitals in Shenyang, China. Crisis. 2013.
31. Hawton K, i Comabella CC, Haw C, Saunders K. Risk factors for suicide in individuals with depression: a systematic review. J Affect Disord. 2013;147(1):17-28.
32. Wells K, Sherbourne C, Duan N, Unützer J, Miranda J, Schoenbaum M, et al. Quality improvement for depression in primary care: do patients with subthreshold depression benefit in the long run? Am J Psychiatry. 2005;162(6):1149-57.
33. Luxton DD, June JD, Comtois KA. Can postdischarge follow-up contacts prevent suicide and suicidal behavior? Crisis: The Journal of Crisis Intervention and Suicide Prevention. 2013;34(1):32.
34. Wei S, Liu L, Bi B, Li H, Hou J, Tan S, et al. An intervention and follow-up study following a suicide attempt in the emergency departments of four general hospitals in Shenyang, China. Crisis: The Journal of Crisis Intervention and Suicide Prevention. 2013;34(2):107.
35. Cebrià AI, Parra I, Pàmias M, Escayola A, García-Parés G, Puntí J, et al. Effectiveness of a telephone management programme for patients discharged from an emergency department after a suicide attempt: controlled study in a Spanish population. J Affect Disord. 2013;147(1):269-76.
36. Marasinghe RB, Edirippulige S, Kavanagh D, Smith A, Jiffry MT. Effect of mobile phone-based psychotherapy in suicide prevention: a randomized controlled trial in Sri Lanka. J Telemed Telecare. 2012;18(3):151-5.
37. Pavarin RM, Fioritti A, Fontana F, Marani S, Paparelli A, Boncompagni G. Emergency department admission and mortality rate for suicidal behavior: a follow-up study on attempted suicides referred to the ED between January 2004 and December 2010. Crisis: The Journal of Crisis Intervention and Suicide Prevention. 2014;35(6):406.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به {نشریه پرستاری ایران} می باشد.

Designed & Developed by : Yektaweb