fa انسانیت‌زدایی سازمانی پرستاران: یک مقاله مرور نظام‌مند پرستاری nursing مروري Review <strong>زمینه و هدف</strong> در کشور ایران، برخی نیازهای پرستاران تا حدودی مورد بی‌توجهی قرار گرفته و به اجبار از سوی بیمارستان مجبور به گذراندن نوبت‌های کاری طولانی و اضافه کارهای اجباری (برخلاف قانون بهره‌وری) می‌باشند. ازاین‌رو پرستاران احساس می‌کنند همانند یک ابزار با آنان رفتار می‌شود که این جنبه نامطلوب تعامل بین کارکنان و سازمان‌ها به انسانیت‌زدایی سازمانی منجر می‌شود. انسانیت‌زدایی سازمانی به جنبه نامطلوب تعامل بین کارکنان و سازمان‌ها اشاره دارد در چنین مواردی، کارکنان احساس می‌کنند، توسط سازمان خود به‌عنوان یک شیء شناخته شده‌اند و سازمان، آن‌ها را ابزاری می‌داند که می‌تواند به‌راحتی جایگزین شود. مطالعه حاضر با هدف مروری جامع بر مطالعات انجام‌شده در زمینه درک انسانیت‌زدایی سازمانی پرستاران انجام شده است و درصدد پاسخ به این سؤال است که عوامل ایجادکننده و پیامدهای این پدیده از دید پرستاران چگونه است؟<br> <strong>روش بررسی</strong> این پژوهش یک مطالعه مروری نظام‌مند جامع است که با جست‌وجوی مقالات فارسی با استفاده از کلیدواژه‌های انسانیت‌زدایی، پرستار، سازمان و مدیریت پرستاری در پایگاه‌های مگیران، ایران مدکس، پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، ایرانداک و با جست‌وجوی کلیدواژه‌های Dehumanization, Nursing management, Nurse & Organization پایگاه‌های وب‌آوساینس، اسکوپوس، گوگل‌اسکالر، پروکوئست و پابمد در بازه زمانی 2012-2024 صورت گرفت.<br> <strong>یافته‌ها</strong> پس از دریافت مطالعات طبق معیارهای ورود و خروج با بررسی دقیق عناوین و محتوا، امکان دسترسی به متن کامل و حذف موارد تکراری، متن کامل 73 مقاله باقیمانده، مورد بررسی دقیق قرار گرفت که در پایان 6 مقاله به زبان انگلیسی مطابق با هدف پژوهش مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. در این تحقیق 5 مطالعه کمی و 1 مطالعه مروری بود که باتوجه‌به بررسی مطالعات، ویژگی‌های سازمانی، عوامل بین‌فردی، درک انسانیت‌زدایی توسط سازمان، عوامل اجتماعی، عوامل محیطی، ویژگی‌های شغلی و عوامل فردی همه از عوامل ایجادکننده انسانیت‌زدایی سازمانی در پرستاران می‌باشند. همچنین انسانیت‌زدایی سازمانی دارای پیامدهایی ازجمله پیامدهای فردی مثل سلامت روانی و جسمی پایین‌تر، افت شناختی، ارزیابی‌های منفی از خود و پیامدهای سازمانی مثل افزایش رفتارهای انحرافی، کاهش تعهد عاطفی و رضایت شغلی، کاهش مشارکت در عملکرد خارج از نقش، افزایش تمایل به استعفا و غیبت کاری، افت عملکرد کاری و تعامل انسانی را دارد.<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong> باتوجه‌به بررسی مطالعات صورت‌گرفته انسانیت‌زدایی سازمانی به کاهش رضایت شغلی، خستگی عاطفی، فشار روانی، تعهد سازمانی پایین و همچنین تمایل به ترک سازمان در پرستاران منجر می‌شود. ازطرف‌دیگر انسانیت‌زدایی سازمانی موجب کاهش اشتیاق کاری پرستاران می‌شود، درحالی‌که اشتیاق به کار یک عنصر مهم برای پرستاران است که با کیفیت زندگی کاری، رفاه روانی پرستاران مرتبط است و از آن‌ها در برابر خستگی محافظت می‌کند. ازآنجاکه انسانیت‌زدایی سازمانی بر سلامت روانی کارکنان تأثیر منفی می‌گذارد و به بی‌حسی عاطفی و کاهش همدلی منجر می‌شود، مسئله انسانیت‌زدایی در حرفه پرستاری یک نگرانی بحرانی است که به توجه فوری نیاز دارد. ازاین‌رو مدیران پرستاری باید عوامل ایجادکننده و محافظتی انسانیت‌زدایی سازمانی کارکنان پرستاری را شناسایی کنند و بلافاصله سیاست‌های مربوط به درمان و پیشگیری از آن را توسعه دهند. <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>Background & Aims</strong> Nurses often face long work shifts and mandatory overtime imposed by hospitals, violating productivity laws. This treatment leads to a sense of being viewed as mere tools, contributing to organizational dehumanization (ODH), where employees feel objectified and easily replaceable by their organization. The present study aims to review studies on nurses&rsquo; ODH to examine how nurses perceive the contributing factors and consequences of this phenomenon.<br> <strong>Materials & Methods</strong> This is a comprehensive systematic review that involved searching relevant articles published in Persian or English from 2012 to 2024 using keywords such as Dehumanization, Nursing management, Nurse, and Organization and Boolean operators (OR and AND) in national and international databases including Magiran, IranMedex, Scientific Information Database (SID), IranDoc, PubMed, ProQuest, Google Scholar, Scopus, and Web of Science.&nbsp;<br> <strong>Results </strong>The initial search yielded 73 articles. After carefully screening titles and abstracts, ensuring access to full texts, and removing duplicates, 6 articles in English were selected for review. No relevant articles in Persian were identified. There were five quantitative studies and one review study. The ODH of nurses leads to low job satisfaction, emotional fatigue, psychological stress, decreased organizational commitment, and increased intention to leave. It also reduces work engagement, which is vital for work-life balance, psychological well-being, and burnout prevention.&nbsp;<br> <strong>Conclusion </strong>The factors that cause ODH in nurses include organizational characteristics, interpersonal factors, the organization&rsquo;s ability to perceive dehumanization, social factors, environmental factors, occupational characteristics, and individual factors. Since ODH negatively affects nurses&rsquo; mental health, it needs immediate attention by nursing managers; they should identify factors that contribute to or protect against ODH, and promptly develop treatment and prevention policies.<br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="color:#0d0d0d"></span></span></span></span></span></span></div> انسانیت‌زدایی, مدیریت پرستاری, پرستار, سازمان Dehumanization, Nursing management, Nurse, Organization 0 0 http://ijn.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3532-1&slc_lang=fa&sid=1 Maral Abbasi Arkhlo مارال عباسی ارخلو mrlabc2001@gmail.com 10800319475328460034904 0009-0003-6414-8354 No Department of Nursing Management, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Fatemeh Hajibabaee فاطمه حاجی بابایی hajibabaeefateme@yahoo.com 10800319475328460034905 10800319475328460034905 Yes Department of Nursing Management, Nursing and Midwifery Care Research Center, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه مدیریت پرستاری، مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.