fa دانش، نگرش و عملکرد درمورد استفاده از مهارکننده‌ها در روانپرستاران شاغل در بخش‌های روانپزشکی بیمارستان رازی تبریز پرستاری nursing پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong>زمینه و هدف </strong>پرستاران تصمیم‌گیرندگان کلیدی در استفاده از مهارکننده‌ها برای بیماران هستند. نقش اصلی آن‌ها این است که نوع مناسب مهارها را انتخاب کنند، آن‌ها را به‌طور ایمن برای بیماران اعمال کنند و براساس ارزیابی مکرر وضعیت و پاسخ بیمار مراقبت کنند. روانپرستاران مسئول ایجاد یک محیط ایمن و درمانی برای بیماران، حفظ آن و اطمینان از نظارت بالینی بهینه مهارکننده‌ها براساس استانداردهای اعمال محدودیت در بخش روانپزشکی هستند. از عوامل مرتبط در زمینه استفاده از مهارکننده‌ها می‌توان به دانش، نگرش، عملکرد پرستار، عوامل فرهنگی و مقررات حرفه‌ای اشاره کرد. این مطالعه با هدف تعیین دانش، نگرش و عملکرد پرستاران روانپزشکی در استفاده از محدودیت فیزیکی در محیط بالینی انجام شد.<br> <strong>روش بررسی</strong> پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی‌مقطعی در سال 1401می‌باشد. جامعه پژوهش این مطالعه تمام پرستاران شاغل در بخش‌های مختلف مرکز روانپزشکی رازی تبریز به‌عنوان بزرگ‌ترین مرکز روان پزشکی شمال غرب کشور می‌باشد. 200 پرستار شاغل در بخش‌های روانپزشکی با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه جمعیت‌شناختی و پرسش‌نامه آگاهی، نگرش و عملکرد پرستاران نسبت به استفاده از محدودیت جسمانی بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 18 مورد تجزیه‌وتحلیل آماری قرار گرفت.<br> <strong>یافته‌ها </strong>میانگین و انحراف‌معیار نمرات آگاهی، نگرش و عملکرد پرستاران در مورد استفاده از مهار فیزیکی در بیماران روانپزشکی به‌ترتیب 1/73&plusmn;19/36 از دامنه نمره قابل‌کسب (0) تا (23) و 4/60&plusmn;36/51 از دامنه نمره قابل‌کسب (12) تا (60) و 3/29&plusmn;65/19 از دامنه نمره قابل‌کسب (15) تا (75) بود. عملکرد با سابقه کار در بخش روانپزشکی و دانش همبستگی آماری معنی‌داری داشت (0/048>P).&nbsp;<br> <strong>نتیجه‌گیری </strong>باتوجه‌به نتایج مطالعه، بهتر است برنامه‌های آموزش ضمن خدمت با مشارکت پرستاران با سابقه کاری بالا اجرا شود تا دانش، نگرش و عملکرد پرستاران تا حد امکان ارتقا یابد. مدیران پرستاری می‌توانند برای اصلاح ساختار بخش‌های روانپزشکی و افزایش انگیزه روانپرستاران برای بهبود نگرش خود نسبت به استفاده از مهارکننده‌ها برنامه‌ریزی کنند تا بتوانند در مورد استفاده از مهارکننده‌ها تصمیم درستی بگیرند. همچنین برهمین اساس، راهنمای بالینی و پروتکل مناسب جهت مدیریت و یکپارچگی در اعمال مهارکننده‌ها توسط پرستاران تدوین شود.</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background & Aims</strong> Psychiatric nurses are responsible for establishing or maintaining a safe and therapeutic environment for patients and ensuring optimal clinical supervision of restraints based on the standards in the psychiatric ward. This study aimed to determine the knowledge, attitude, and practice of nurses working in the Razi Psychiatric Hospital, Tabriz, Iran, regarding the use of physical restraints.<br> <strong>Materials & Methods</strong> This is a descriptive cross-sectional study conducted in 2022. The study population consists of all nurses working in the psychiatric wards of Razi Hospital in Tabriz, Iran. We selected 200 eligible nurses using a convenience sampling method. The data collection tools were a demographic form and a knowledge, attitude and practice scale regarding the use of physical restraints. The data were statistically analyzed in SPSS software version 18.<br> <strong>Results </strong>The mean scores of knowledge, attitude and practice were 19.36&plusmn;1.73 (out of 23), 36.51&plusmn;4.60 (out of 60) and 65.19&plusmn;3.29 (out of 75), respectively. The practice score had a statistically significant correlation with work experience in psychiatric wards (P=0.048) and knowledge score (P=0.016).<br> <strong>Conclusion </strong>It is better to provide in-service training programs for psychiatric nurses to improve their knowledge, attitude and practice regarding the use of physical restraints. Nursing managers can plan to reform the structure of psychiatric wards and increase the motivation of psychiatric nurses to improve their attitudes and practice regarding the use of physical restraints.</div> نگرش, آگاهی, عملکرد, پرستاری روانپزشکی, خویشتن‌داری Attitude, knowledge, Performance, Psychiatric nursing, Restraint 0 0 http://ijn.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-889-1&slc_lang=fa&sid=1 Hossein Namdar Areshtanab حسین نامدار ارشتناب hna442000@yahoo.com 10800319475328460034007 10800319475328460034007 Yes Department of Psychiatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. گروه روانپرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. Maryam Vahidi مریم وحیدی maryamvahidi84@mali.com 10800319475328460034008 10800319475328460034008 No Department of Psychiatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. گروه روانپرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. Asma Ehsani اسما احسانی asmat74j89@gmail.com 10800319475328460034009 10800319475328460034009 No Department of Psychiatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. گروه روانپرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. Hossein Ebrahimi حسین ابراهیمی ebrahimih@tbzmed.ac.ir 10800319475328460034010 10800319475328460034010 No Department of Psychiatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. گروه روانپرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.