<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Iran Journal of Nursing</title>
<title_fa>نشریه پرستاری ایران</title_fa>
<short_title>IJN</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://ijn.iums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>108</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal108</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2008-5931</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-5931</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.52547/ijn</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1394</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2015</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>28</volume>
<number>93</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تاثیر خاطره گویی بر امید سالمندان</title_fa>
	<title>The effect of Reminiscence on Elderly Hope</title>
	<subject_fa>پرستاری</subject_fa>
	<subject>nursing</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;چکیده&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;زمینه و هدف:&lt;/strong&gt; پیری موفق و رضایت از زندگی همراه با تداوم سطح امید بالا در مراحل بعدی زندگی است. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر خاطره&#8204;گویی گروهی بر امید سالمندان پرداخته است.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;روش بررسی:&lt;/strong&gt; این مطالعه یک پژوهش نیمه تجربی است. تعداد 24 نفر از سالمندان شهر کرج به شیوه تصادفی انتخاب و به صورت داوطلبانه در دو گروه آزمایش (12 نفر) و کنترل (12 نفر) قرار گرفتند. در گروه آزمایش خاطره گویی گروهی به طول هشت جلسه اجرا شد. امید با استفاده از پرسشنامه امید &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;Snyder&lt;/span&gt; قبل و بلافاصله پس از مداخله در دو گروه اندازه گیری شد. تجزیه&#8204;وتحلیل داده&#8204;ها با استفاده از آزمون های تی زوجی و مستقل در نرم افزار&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;SPSS&lt;/span&gt; &amp;nbsp;نسخه 21 انجام گرفت.&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;یافته&#8204;ها:&lt;/strong&gt; نتایج نشان داد دو گروه آزمایش و کنترل پس از مداخله تفاوت معنی داری با یکدیگر داشتند (001/0&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;P&lt;/span&gt;). میانگین امید در گروه آزمایش از 01/3 &amp;plusmn; 83/23 قبل از مداخله به 06/2 &amp;plusmn; 08/28 پس از مداخله رسید (000/0=&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;P&lt;/span&gt;).&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;نتیجه&#8204;گیری کلی: &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;با توجه به نتایج می&#8204;توان گفت خاطره گویی گروهی بر افزایش سطح امید سالمندان مؤثر است.&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;لذا&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;استفاده از&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;این&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;تکنیک&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;ساده، قابل&#8204;اجرا&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;و&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;کم&#8204;هزینه&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;در&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;آسایشگاه&#8204;های&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;سالمندان&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;توصیه می شود&lt;/span&gt;.&lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Abstract&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Background &lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;&amp;&lt;/span&gt; Aim&lt;/strong&gt;: Successful aging and life satisfaction accompanies with continued and high levels of hope in subsequent stages of life. This study examines the effect of reminiscence therapy on hope in elderly.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Material &amp; Methods&lt;/strong&gt;: It was a quasi-experimental study. A total of 24 elderly of Karaj city were randomly recruited among the elderly of Setayesh hospice and were voluntary assigned into experimental (n=12) and control (n=12) groups. Reminiscence therapy was performed during eight sessions for the experimental group. Hope was assessed in the two groups before and immediately after intervention by Snyder questionnaire. Data was analyzed by independent and pair T test using SPSS-PC (v. 21).&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Results&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;:&lt;/span&gt; &lt;/strong&gt;There was a significant difference between experimental and control groups after intervention (P&lt; 0.001). The mean score of hope in the experimental group was increased from 23.83&amp;plusmn;3.01 before intervention to 28.08&amp;plusmn;2.06 after the intervention (P= 0.000).&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; According to the findings it can be said that reminiscence therapy increases elderly hope. Therefore using this simple, practical and inexpensive technique in hospices is recommended.&lt;/p&gt;
</abstract>
	<keyword_fa>سالمندان, امید, خاطره گویی </keyword_fa>
	<keyword>Elderly, Hope, Reminiscence</keyword>
	<start_page>132</start_page>
	<end_page>139</end_page>
	<web_url>http://ijn.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1311-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>R</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Babaei</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بابایی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10800319475328460017097</code>
	<orcid>10800319475328460017097</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Master degree in family consultation, Kharazmi University, Tehran, Iran. (٭Corresponding author). Tel:09124095507               Email: rezababaei8@gmail.com</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناس ارشد مشاوره خانواده دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران (٭نویسنده مسئول).                              شماره تماس: 09124095507                                                           Email: rezababaei8@gmail.com</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>H</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mahdiun</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مهدیون</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10800319475328460017098</code>
	<orcid>10800319475328460017098</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Master degree in job consultation, Allameh Tabataba'i University. Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>ﺎرﺷﻨﺎس ارﺷﺪ ﻣﺸﺎوره ﺷﻐﻠﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>AM</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Nazari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نظری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10800319475328460017099</code>
	<orcid>10800319475328460017099</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate professor, Consultation Dept., Faculty of Psychology and Education, Kharazmi University, Tehran, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>.داﻧﺸﯿﺎر، ﮔﺮوه ﻣﺸﺎوره، داﻧﺸﮑﺪه رواﻧﺸﻨﺎﺳﯽ و ﻋﻠﻮم ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﺧﻮارزﻣﯽ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
