fa آسودگی بیماران بستری: مفهومی که به فراموشی سپرده می شود پرستاری nursing پژوهشي Research <p align="right"> <strong> زمینه و هدف: </strong>همواره در طول تاریخ از آسودگی به عنوان پیامد مطلوب مراقبت از بیمار یاد شده است با وجود این مفهوم آسودگی کمتر از دیدگاه بیماران مورد بررسی قرار گرفته است. </p><p align="right">  هدف مطالعه ارائه تجارب و دیدگاه‌های بیماران از آسودگی در دوران بستری در بخش های داخلی جراحی می باشد. </p><p align="right"> <strong> روش بررسی: </strong>این مطالعه کیفی با استفاده از روش نظریه پایه انجام شد. از مصاحبه های نیمه ساختار با 31 بیمار و 11 همراه و همچنین مشاهدات متمرکز و نیمه متمرکز برای جمع آوری داده ها استفاده شد. برای تحلیل داده ها از روش مقایسه مداوم استفاده گردید. </p><p align="right"> <strong> یافته ها: </strong>تجربیات ناآسودگی در یافته ها بحدی بارز است که یکی از عمده ترین مفاهیم را شکل داده است. خودیاری و تشکیل شبکه مراقبتی غیررسمی، راهبردهای بیماران بستری برای مدیریت ناآسودگی ها بوده است. </p><p align="right"> <strong> نتیجه گیری: </strong>نتایج گویای آن است که بستری بودن در بیمارستان همواره معادل رفع مؤثر نیازهای مراقبتی و درمانی نیست. بیماران در ارتباط با سیاست ها و قوانین و مقرارت بیمارستانی و اولویت های سازمانی تنش های زیادی را تجربه می‌کنند. نقش فعال بیماران در اداره ناآسودگی در این مطالعه بیش از آنچه که قبلاً تصور می شده نشان داده شده است. نقش مراقبین غیر حرفه ای در بیمارستان ها بسیار پررنگ است و نبود آن‌ها آسیب جدی به کیفیت مراقبت دریافتی وارد می‌کند. <strong></strong></p><p align="right"><strong></strong></p> <p> <strong> Background & Aim: </strong>Historically, comfort has been an optimal outcome in caring of hospital patients though, the concept of comfort from patients' perspective is rarely assessed. The aim of this study was to explore hospitalized Medical-Surgical patients’ experiences and perceptions regarding of comfort and discomfort. </p><p> <strong> Material & Method: </strong>A qualitative approach using grounded theory was adopted in this study. The data collected by semi-structured interviews and participants’ observation, from a purposive sample of 31 medical-surgical patients, with 11 patients' accompanied relatives who were subjected to questions and constant comparative analysis. This study was conducted in five large teaching and semi-private hospitals in Iran. </p><p> <strong> Result: </strong>Date analysis covered a number of themes obviously included discomfort. In fact, experiencing discomfort was so persistent in the data, that it formed several categories including “physical, psychosocial and environmental discomfort”. Self help and organizing of informal caring web, and seeking help from others, were the participants’ main strategies to deal with discomfort. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>The finding indicated that hospitalization of patients is not always necessarily equivalent to effective deal with caring and therapeutic needs. Patients experience a lot of distress related to hospital's policies, regulations and priorities. Patients can have active role for discomfort management. In addition, it is highlited the roles of patients' relative and care-givers in hospitals. Therefore, without cooperation of care-givers (patients' relatives), the quality of nursing care could be disturbed seriously. </p> آسودگی, نظریه پایه, بیماران بستری, بخش های داخلی جراحی Comfort, grounded theory, Hospitalized patients 89 101 http://ijn.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-131&slc_lang=fa&sid=1 L. Jouybari لیلا جویباری 10800319475328460015417 10800319475328460015417 Yes F Oskouie سیده فاطمه حقدوست اسکوئی 10800319475328460015418 10800319475328460015418 No F. Ahmadi فضل الله احمدی 10800319475328460015419 10800319475328460015419 No دانشگاه تربیت مدرس