<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Iran Journal of Nursing</title>
<title_fa>نشریه پرستاری ایران</title_fa>
<short_title>IJN</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://ijn.iums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>108</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal108</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2008-5931</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-5931</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.52547/ijn</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1393</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2014</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>27</volume>
<number>90</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تاثیر برنامه آموزش مدیریت استرس و مهارت‌های ارتباطی بر بهبود سلامت روانی پرستاران و کارکنان بیمارستان: یک مطالعه‌ی آزمایشی</title_fa>
	<title>The Influence of Teaching Program of Stress Management and Communication Skills on Improvement of Mental Health of Nurses and Hospital Staff: An Experimental Study</title>
	<subject_fa>پرستاری</subject_fa>
	<subject>nursing</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;strong&gt; چکیده &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;strong&gt; زمینه و هدف: &lt;/strong&gt;ماهیت شغلی حرفه&amp;shy;های بهداشتی به&amp;shy;گونه&amp;shy;ای است که کارکنان این مشاغل را در معرض عوامل استرس&amp;shy;زای گوناگونی قرار می&amp;shy;دهد و سلامت روانی آنان را تهدید می&amp;shy;کند. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی برنامه آموزش مدیریت استرس و مهارت&amp;shy;های ارتباطی بر بهبود سلامت روانی پرستاران و کارکنان بیمارستان بود.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;strong&gt; روش&amp;shy; بررسی: &lt;/strong&gt;پژوهش حاضر از نوع نیمه&amp;shy;تجربی و گروه نمونه شامل 32 نفر از پرستاران و کارکنان بیمارستان بقیه&amp;shy;الله &lt;sup&gt;(عج)&lt;/sup&gt; شهر تهران بودند که با استفاده از روش نمونه&amp;shy;گیری داوطلبانه انتخاب و به&amp;shy;صورت تصادفی در دو گروه 16 نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. برنامه آموزش مدیریت استرس و مهارت&amp;shy;های ارتباطی مبتنی بر نظریه شناختی رفتاری به مدت 16 ساعت روی افراد گروه آزمایش اجرا شد. داده&amp;shy;های پژوهش با استفاده از مقیاس استرس، اضطراب و افسردگی ( DASS ) پیش از شروع مداخله آموزشی و پس از آن از افراد هر دو گروه آزمایش و کنترل جمع&amp;shy;آوری شد. تجزیه و تحلیل داده&amp;shy;ها با استفاده از روش&amp;shy;های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره و آزمون های کای دو و تی مستقل در نرم&amp;shy;افزار آماری spss نسخه 18 انجام گرفت.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;strong&gt; یافته&amp;shy;ها: &lt;/strong&gt;نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که برنامه آموزش مدیریت استرس و مهارت&amp;shy;های ارتباطی موجب کاهش معنی&amp;shy;دار میانگین نمره استرس و اضطراب در افراد گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (01/0&gt; p) اما در متغیر افسردگی بین دو گروه تفاوت معنی&amp;shy;داری مشاهده نشد (861/0 = p).&lt;/p&gt;
&lt;strong&gt;نتیجه&amp;shy;گیری کلی: &lt;/strong&gt;برنامه آموزش مدیریت استرس و مهارت&amp;shy;های ارتباطی مبتنی بر نظریه شناختی رفتاری از طریق کاهش نشانه&amp;shy;های استرس و اضطراب می&amp;shy;تواند سلامت روانی پرستاران و کارکنان بیمارستان را بهبود بخشد. بنابراین، به مدیران بهداشتی توصیه می&amp;shy;شود از این برنامه&amp;shy;ها به منظور بهبود سلامت روانی کارکنان استفاده نمایند.</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;strong&gt; Abstract &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;strong&gt; Background &amp; Aim: &lt;/strong&gt;The occupational nature of health profession is such that employees in these occupations are exposed to various stressors which threaten their mental health. We aimed to investigate the influence of stress management and communication skills training on the improvement of mental health of nurses and hospital staff.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;strong&gt; Material &amp; Methods: &lt;/strong&gt;It was a quasi-experimental study. The sample included 32 nurses and other hospital staff of Baqiyatallah hospital in Tehran that were first recruited by voluntary sampling and then were randomly assigned to experimental and control groups. Stress management and communication skills training program based on the cognitive-behavioral theory was performed during a 16 hours period. Data was collected by Depression Anxiety Stress Scale (DASS) before and after the intervention and was analyzed by descriptive statistics and analysis of covariance using SPSS-PC (v. 18).&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The results of the analysis of covariance indicated that the intervention has significantly reduced stress and anxiety in the experimental group compared to the control group (P&lt; 0/01). However, no significant difference was seen in terms of depression (P=0/861).&lt;/p&gt;
&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;By reducing symptoms of stress and anxiety, stress management and communication skills training based on cognitive-behavior theory can improve mental health of nurses and hospital staff. Accordingly, using this program by health managers to improve mental health of their staff is recommended.</abstract>
	<keyword_fa>استرس, مهارت‌های ارتباطی, سلامت روانی, پرستاران, کارکنان بیمارستان   </keyword_fa>
	<keyword>Stress, Communication skills, Mental health, Nurses, Hospital personnel </keyword>
	<start_page>1</start_page>
	<end_page>13</end_page>
	<web_url>http://ijn.iums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1178-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>A</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Fathi Ashtiani </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فتحی‌آشتیانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10800319475328460019060</code>
	<orcid>10800319475328460019060</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Professor of Psychology, Behavioral Sciences Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran , Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>استاد روانشناسی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله (عج)، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>H</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Pirzadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حجت</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پیرزادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10800319475328460019061</code>
	<orcid>10800319475328460019061</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Behavioral Sciences Research Center, Baqiyatallah University of Medical sciences, Tehran, Iran- Ph.D Student, Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh-Tabataba'i University, Tehran, Iran (*Corresponding author)                   Tel: 9821-22451431                Email: h.pirzadi@ut.ac.ir</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله (عج)، دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران (*نویسنده مسئول).         شماره تماس: 22451431-021                         Email: h.pirzadi@ut.ac.ir</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Shokoohi-Yekta </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شکوهی‌یکتا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10800319475328460019062</code>
	<orcid>10800319475328460019062</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate professor, Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>SA</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tavallai</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سید عباس</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>تولایی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10800319475328460019063</code>
	<orcid>10800319475328460019063</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Associate professor, Department of Psychology, Behavioral Sciences Research Center, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran , Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله (عج)، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
