جستجو در مقالات منتشر شده


۱۴ نتیجه برای نصیری زیبا

فریبا نصیری زیبا، زهره پارسا یکتا، مهوش صلصالی،
جلد ۷، شماره ۶ - ( ۱-۱۳۷۲ )
چکیده

  پزوهش حاضر یک مطالعه توصیفی است که به منظور بررسی میزان آگاهی پرستاران بخشهای داخلی در مورد نحوه ارائه مراقبتهای پرستاری از بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید در بیمارستانهای وابسته به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی شهر تهران انجام گرفته است. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش، پرسشنامه بوده که توسط پژوهشگر تهیه و تنظیم گردیده و از طریق مراجعه به بیمارستانهای وابسته به وزارت بهداشت و درمان به واجدهای مورد پژوهش ارائه شد است.

  یافته ها و نتایج این بررسی نشان می دهد که اکثریت پرستاران شرکت کننده در این تحقیق در مورد بیماری آرتریت رومائید آگاهی نسبتا خوب و درمورد ارائه مراقبتهای پرستاری از آن، آگاهی نسبتا متوسط و حتی در بعضی موارد ضعیف داشتند ( البته اشاره خواهد شد نحوه ارائه مراقبتهای پرستاری در حیطه های مختلف بررسی شده است). این نتایج می رساند که آموزش حین خدمت، در مورد مراقبتهای پرستاری از بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئیدی برای پرستاران لازم است.


فریبا نصیری زیبا،
جلد ۷، شماره ۷ - ( ۵-۱۳۷۲ )
چکیده


عین الله ملایی، مهشید جعفرپور، فریبا نصیری زیبا، فاطمه حسینی، فاطمه جوادی،
جلد ۱۴، شماره ۲۹ - ( ۱۰-۱۳۸۰ )
چکیده

  مقدمه‌: جراحی ‌یک ‌روش‌درمانی‌ معمول‌در بسیاری ‌از بیماری‌هاست ‌که‌موجب‌ درد و اضطراب‌می‌شود. لذا وظیفه‌تیم‌پزشکی‌و بخصوص‌پرستاران‌است‌که‌در جهت‌تسکین‌درد و اضطراب‌آنها تلاش‌نمایند.

  هدف‌: این‌پژوهش‌به‌منظور تعیین‌اثراطلاع‌رسانی‌قبل‌از عمل‌جراحی‌ترمیم‌فتق‌بر میزان‌اضطراب ‌و درد بعد از عمل‌در بیماران‌بستری‌در مرکز آموزشی‌درمانی‌آذر گرگان‌در سال‌انجام‌شد.

  نوع‌پژوهش‌: نوع‌ مطالعه ‌کارآزمایی ‌بالینی‌تصادفی‌و روش‌گردآوری‌داده‌ها خود گزارش‌دهی‌و ابزار آن‌شامل‌: پرسشنامه‌اطلاعات‌دموگرافیک‌، پرسشنامه‌اسپیل‌برگر و ابزار درجه‌بندی‌عددی‌درد بود. با استفاده‌از روش‌نمونه‌گیری‌غیر احتمالی‌مستمر ، تعداد ۸۰ بیماری ‌که‌ جهت ‌انجام ‌عمل ‌جراحی ‌ترمیم ‌فتق ‌به‌ بخش‌های ‌جراحی ‌مردان‌و زنان‌مرکز آموزشی‌درمانی‌آذر گرگان‌مراجعه‌نموده‌بودند انتخاب‌و بطور تصادفی‌به‌دو گروه‌مورد و شاهد تقسیم‌شدند.

  نتایج‌: نتایج‌نشان‌داد که‌میانگین‌نمره‌اضطراب‌موقعیتی‌بعد از عمل‌در گروه‌مورد ۰۸/۳۰و در گروه‌شاهد ۱۳/۳۶ بوده‌است‌که‌تفاوت‌معنی‌داری‌از نظر آماری‌بین‌دو گروه‌وجود داشته‌است‌(۰۰۰۱/۰ > p ). همچنین‌تفاوت‌در میانگین‌نمره‌اضـطراب‌قبـل‌و بعـد از عمـل‌در گـروه‌مـورد وجود داشته‌است(۰۰۰۱/۰ > p )‌.میانگین‌نمره‌درد بعد از عمل‌در گروه‌مورد ۵۸/۶ و در گروه‌شاهد ۹۵/۶ بود که‌از لحاظ‌آماری‌این‌تفاوت‌معنی‌دار نبوده‌است‌.

  بحث‌و نتیجه‌گیری‌: نتایج‌این‌مطالعه‌گویای‌این‌مطلب‌است‌که‌اطلاع‌رسانی‌قبل‌از عمل‌، میزان‌اضطراب‌موقعیتی‌بعد از عمل‌را بطور موثری‌کاهش‌می‌دهد، بنابر این‌پیشنهاد می‌شود باتوجه ‌به‌اهمیت‌نقش ‌اطلاع‌رسانی‌ در کاهش‌اضطراب‌، مدیران‌پرستاری‌تدابیری‌جهت‌نظارت‌دقیق‌بر عملکرد کارکنان ‌پرستاری ‌اتخاذ کنند به ‌صورتی‌که‌پرستاران‌نقش‌آموزشی‌خود را جدی‌تلقی‌کرده‌و قبل‌از عمل‌اطلاعات‌ضروری‌را در اختیار بیماران‌قرار دهند.

  با عنایت‌به‌تفاوت‌های‌فرهنگی‌و نگرش‌های‌متفاوت‌در اقوام‌مختلف‌، و با توجه‌به‌اینکه‌این‌پژوهش‌در قوم‌فارس‌بررسی‌شده‌، پیشنهاد می‌گردد پژوهش‌مشابه‌ای‌در اقوام‌دیگر و با فرهنگ‌های‌متفاوت‌انجام‌شود.


نسترن ضمیری، مریم عالیخانی، فریبا نصیری زیبا، فاطمه حسینی،
جلد ۱۴، شماره ۲۹ - ( ۱۰-۱۳۸۰ )
چکیده

  مقدمه‌: به‌منظور تسکین‌دردهای‌بعد از اعمال‌جراحی‌شکم‌می‌توان‌در عوض‌استفاده‌از روشهای‌تهاجمی‌و مسکن‌های‌مضر از روشهای‌سهل‌و بی‌خطر همچون‌ماساژ بهره‌گرفت‌.

  هدف‌: تعیین‌تأثیر ماساژ بر شدت‌درد پس‌از اعمال‌جراحی‌شکم‌در زنان‌بستری‌در بخشهای‌جراحی‌یکی‌از بیمارستانهای‌وابسته‌به‌دانشگاه‌علوم‌پزشکی‌و خدمات‌بهداشتی‌درمانی‌ایران‌.

  نوع‌پژوهش‌ : این‌پژوهش‌از نوع‌کارآزمایی‌بالینی‌تصادفی‌با گروه‌کنترل‌بود. به‌این‌لحاظ‌نمونه‌های‌مورد پژوهش‌به‌طور تصادفی‌به‌دو گروه‌مورد و شاهد تقسیم‌شدند و مداخله‌به‌صورت‌دو نوبت‌ماساژ روزانه‌پا در طی‌تا ۷۲ ساعت‌بعد از عمل‌جراحی‌در گروه‌مورد به‌اجرا گذارده‌شد. با استفاده‌از مقیاس‌دیداری‌سنجش‌درد، شدت‌درد در گروه‌مورد و همزمان‌با آن‌در گروه‌شاهداندازه‌گیری‌شد و نتایج‌در دو گروه‌با یکدیگر مقایسه‌شدند.

  نمونه‌: نمونه‌های‌پژوهش‌شامل ۱۴۰ ‌زن‌بود که‌تحت‌اعمال‌جراحی‌ هیسترکتومی‌ یا کلسیستکتومی‌ قرار گرفته ‌بودند. انتخاب‌نمونه‌به‌روش‌مستمر و روش‌قرار دادن‌در گروهها به‌صورت‌تصادفی‌انجام‌گرفت‌.روش‌تجزیه‌و تحلیل‌داده‌ها: به‌منظور تجزیه‌و تحلیل‌اطلاعات‌به‌دست‌آمده‌از آمار توصیفی‌و استنباطی‌استفاده‌گردید. برای‌مقایسه‌شدت‌درد قبل‌و بعد از مداخلات‌، در هر یک‌از گروهها از آزمون‌ویلکاکسون‌و برای‌مقایسه‌میانگین‌تفاوت‌شدت‌درد در دو گروه‌از آزمون‌من‌ویتنی‌استفاده‌شد.

  نتایج‌ : نتایج‌بیانگر آن‌بود که‌اختلاف‌آماری‌معنی‌داری‌در میانگین‌تفاوت‌شدت‌درد قبل‌و بعد از هر نوبت‌ماساژ بین‌دو گروه‌مورد و شاهد وجود داشته‌است‌. این‌اختلاف‌مبین‌کاهش‌درد در گروه‌مورد بوده‌است‌و روند شدت‌درد، طی‌نوبت‌های‌اول‌تا چهارم‌ماساژ، روندی‌رو به‌کاهش‌بوده‌است‌. همچنین‌در این‌پژوهش‌مشخص‌گردید که‌ماساژ بدون‌در نظر گرفتن‌متغیرهای‌سن‌، سابقه‌عمل‌جراحی‌و دفعات‌دریافت‌مسکن‌در کاهش‌درد پس‌از عمل‌بیماران‌موثر بوده‌است‌.

  بحث‌و نتیجه‌گیری‌: با توجه‌به‌یافته‌های‌پژوهش‌مبنی‌بر تأثیر ماساژ بر کاهش‌درد بیماران‌می‌توان‌از ماساژ به‌عنوان‌یک‌مداخله‌غیر دارویی‌مناسب‌برای‌تسکین‌درد بیماران‌و کاهش‌نیاز به‌مصرف‌داروها و در نتیجه‌کاهش‌اثرات‌جانبی‌آنها استفاده‌کرد.


لیلا لیل آبادی، فریبا نصیری زیبا، محبوبه نظری جیرانی، فاطمه حسینی،
جلد ۱۷، شماره ۴۰ - ( زمستان ۱۳۸۳ )
چکیده

  سرطان پستان رایج ترین نوع سرطان در زنان است. زنان مبتلا به سرطان پستان نیازمند دریافت حمایت های گسترده ای از سوی خانواده، دوستان و کادر درمانی هستند. شناسایی این نیازها تنها با پرسیدن از خود بیمار حاصل می شود و پرستاران در این امر نقش به سزایی دارند. مطالعه حاضر با هدف تعیین نیازهای زنان مبتلا به سرطان پستان در بیمارستان های منتخب شهر تهران در سال ۱۳۸۲ صورت گرفت . این پژوهش یک مطالعه توصیفی، از نوع مقطعی بود و ۲۰۰ زن مبتلا به سرطان پستان که از بیماری خود آگاه بودند و از زمان تشخیص بیماری آن ها حداکثر ۵ سال گذشته بود و جزء مراجعین بیمارستان های امام خمینی و شهدای تجریش بودند، در آن شرکت داده شدند .

  واحدهای پژوهش کلیه نیازهای مطرح شده به استثناء یک نیاز مربوط به درمان (نیاز دارید در بیمارستان تحت توجه یک پرستار خاص باشید.) را مهم ارزیابی کردند. گروه سنی ۳۸-۲۱ سال با میانگین نمره ۸۹/۴، گروه سنی ۵۶-۳۹ سال با میانگین نمره ۸۵/۴ و گروه سنی ۷۵-۵۷ سال با میانگین نمره ۶۰/۴ بیشترین نیاز خود را به ترتیب در رابطه با درمان، زندگی آینده و دوستان و خانواده ابراز کردند. زنان متاهل با میانگین نمره ۸۲/۴، بیشترین نیاز خود را در رابطه با دوستان و خانواده و زندگی آینده عنوان کردند. بیمارانی که از مدت تشخیص بیماری آن ها ۱۲ ماه یا کمتر می گذشت، با میانگین نمره ۸۶/۴ بیشترین نیاز خود را در رابطه با زندگی آینده اعلام کردند. زنانی که پستان آن ها به طور کامل برداشته شده و رادیوتراپی و شیمی درمانی شده بودند، با میانگین نمره ۷۷/۴ بیشترین نیاز را در رابطه با دوستان و خانواده ابراز داشتند.

  واحدهای پژوهش نیازهای مربوط به تشخیص، درمان، حمایت، احساس زن بودن و تصویر ذهنی از بدن، دوستان و خانواده، اطلاعات و زندگی آینده را مهم ارزیابی کردند. بر این اساس پیشنهاد می شود ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی درمانی و به ویژه پرستاران شاغل در مراکز درمانی مربوط به مبتلایان به سرطان، توجه خاصی به نیازهای زنان مبتلا به سرطان پستان داشته باشند و با بررسی به موقع و ارائه آموزش های لازم به مددجویان، به کاهش و یا رفع این نیازها کمک نمایند.


افسانه حسینی سرشت، فریبا نصیری زیبا، اکرم ذونعمت کرمانی، فاطمه حسینی،
جلد ۱۹، شماره ۴۵ - ( ۱-۱۳۸۵ )
چکیده

  افزایش طول عمر انسان‌ها و تغییرات فیزیولوژیکی که با بالا رفتن سن رخ می دهد، باعث افزایش نیازهای مراقبتی در گروه سالمندان می گردد و از آنجا که نگرش بر عملکرد تأثیر می گذارد، نوع نگرش پرستاران نسبت به مراقبت از بیمار سالمند، بر نحوه مراقبت آن‌ها از بیماران سالمند، تأثیرگذار است.

  پژوهش حاضر با هدف تع ی ین و مقایسه نگرش دانشجویان پرستاری و پرستاران شاغل نسبت به مراقبت از بیمار سالمند انجام پذیرفت و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بود که به صورت خود ایفاء تکمیل شد، تعداد ۵۲۲ نفر (۳۰۲ نفر پرستار شاغل از پرستاران کارشناس شاغل در بیمارستان‌های دانشگاهی و ۱۱۰نفر دانشجوی پرستاری سال اول ۱۱۰نفر دانشجوی پرستاری سال سوم) از دانشکده های پرستاری و مامایی دولتی شهر تهران در این پژوهش شرکت نمودند . بیمارستان‌ها به صورت تصادفی ودانشکده ها به روش سرشماری و نمونه ها به روش مستمر نمونه گیری شدند.

  نتایج نشان داد، نگرش سه گروه نسبت به مراقبت از بیمار سالمند، دارای اختلاف معنی‌دار بود (۰۰۰/۰ P= ) . تست آنالیز واریانس نیز نشان داد که بین میانگین نمره نگرش سه گروه مورد مطالعه تفاوت معنی دار وجود داشت (۰۰۰/۰ P= ). پرستاران شاغل دارای نگرش مثبت و دانشجویان سال سوم دارای نگرش خنثی و دانشجویان سال اول دارای نگرش منفی بودند همچنین در این پژوهش عامل سن و سابقه کار تا مرز ۱۵ سال در پرستاران شاغل، عامل زندگی با فرد سالمند در دانشجویان سال اول بر نگرش نسبت به مراقبت از بیمار سالمند اثر مثبتی را نشان داد و عامل جنس در هر سه گروه بر نگرش نسبت به مراقبت از بیمار سالمند تأثیر داشت .

  با توجه به نتایج بنظر می رسد، واحدهای درسی مراقبت از بیماران سالمند در دانشگاه و تجربه مراقبت در بیمارستان بر نگرش نسبت به مراقبت از بیمار سالمند تأثیر مثبت داشته باشد. بنابراین پیشنهاد می گردد برنامه ریزی وسیعی جهت ارتقاء نگرش دانشجویان پرستاری و پرستاران شاغل و مداخلاتی جهت تقویت نگرش انجام گیرد.


معصومه استوار، فریبا نصیری زیبا، سیمین تعاونی، حمید حقانی،
جلد ۱۹، شماره ۴۸ - ( ۲-۱۳۸۶ )
چکیده

  زمینه و هدف: امروزه بیماری‌های مقاربتی به عنوان یک معضل بزرگ بهداشتی در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه مطرح می باشند و مطالعات قبلی نشان داده که هر روز حدود یک میلیون نفر به یکی از بیماری‌های مقاربتی (سالانه ۳۳۳ میلیون مورد در جهان) آلوده می شوند. هدف این مطالعه تعیین آگاهی و نگرش زنان در مورد بیماری‌های مقاربتی و ایدز و عوامل مرتبط با آن بود.

  روش بررسی: این مطالعه به روش توصیفی انجام شد. جامعه پژوهش زنان سنین باروری ۴۹-۱۵ سال با حداقل سواد خواندن و نوشتن بودند. تعداد نمونه ۵۰۰ نفر بود، که به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه بود. پس از تکمیل پرسشنامه ها به سؤوالات آگاهی و نگرش و براساس امتیاز حاصل شده آگاهی و نگرش طبقه‌بندی گردید. سپس ارتباط بین این دو متغیر مورد بررسی قرار گرفت. محیط پژوهش شهرستان اندیمشک بود.

  یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که میانگین سنی زنان ۹±۱۸/۲۷ سال بود. از نظر تحصیلات ۸/۶۲درصد دیپلم و بالاتر بودند. فقط ۲/۱۱درصد زنان از آگاهی خوب برخوردار بودند.همچنین ۴/۵۲ درصد نمونه ها دارای نگرش منفی نسبت به راه‌های انتقال و روش‌های پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی و ایدز بودند.آنالیز واریانس ارتباط معنی دارآماری را بین آگاهی با سن (۰۰۲/۰= P )، تحصیلات(۰۰/۰= P )، شغل(۰۰/۰= P )، شغل(۰۰۸/۰= P ) و تحصیلات همسر (۰۲۵/۰= P ) و همچنین بین نگرش با سن (۰۰/۰= P )، تحصیلات (۰۰/۰= P )، شغل(۰۰۳/۰= P )، نشان داد. ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین آگاهی و نوع نگرش ارتباط مستقیم وجود دارد (۰۰/۰= P ).

  نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه،آگاهی مناسب در مورد بیماری‌های مقاربتی و ایدز به تغییر نگرش و رفتارهای مناسب می انجامد و از ترس و وحشت بی مورد می کاهد. قشر زنان جامعه نیاز به آموزش بیشتری در این زمینه دارند. رسانه های گروهی را می توان به عنوان محور آموزشی در این زمینه در نظر گرفت.


محمد علی سلیمانی، فریبا نصیری زیبا، اکرم ذونعمت کرمانی، فاطمه حسینی،
جلد ۲۰، شماره ۴۹ - ( ۱-۱۳۸۶ )
چکیده

  زمینه و هدف: پرستاران به دلیل ماهیت شغلی خویش با انواع تنیدگی­ها در محیط کار روبرو هستند و به دلیل کار در شیفت‌های کاری صبح، عصر و شب ، شیفت در گردش بودن از جمله افرادی هستند که مستعد ابتلا به انواع اختلالات خواب می­باشند. پرستاران زنی که مسئولیت نگهداری و مراقبت از خانواده هایشان را نیز بر عهده دارند، به دلیل برنامه خانوادگی خاص خود ساعات خواب کوتاه تری دارند و کیفیت خواب آن ها به دلیل نور، صدا و ... ضعیف می‌باشد. این پژوهش با هدف مقایسه کیفیت خواب پرستاران شاغل شیفت­های ثابت و در‌گردش انجام شد.

  روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی مقایسه­ای بود. نمونه پژوهش۵۲۰ نفر از پرستاران شاغل در شیفت­های مختلف بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی ایران بودند که از طریق نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای در پژوهش شرکت کردند. داده­ها با استفاده از ابزار ( Pittsburgh Sleep Quality Index ) PSQI جمع­آوری شد.

  یافته­ها: کیفیت خواب ۶/۶۹ درصد پرستاران شیفت ثابت خوب و کیفیت خواب ۴/۳۰ درصد بد بود، همچنین ۲/۵۶ درصد پرستاران شیفت در‌گردش کیفیت خواب خوب و ۸/۴۳ درصد کیفیت خواب بدی داشتند. نتایج آزمون کای اسکوئر نشان داد که بین کیفیت خواب پرستاران شیفت ثابت و پرستاران شیفت در‌گردش اختلاف معنی­دار وجود دارد به طوری که پرستاران شیفت ثابت از کیفیت خواب بهتری برخوردار بودند(۰۰۱/۰ P < ).

  بحث و نتیجه­گیری: مدیریت مناسب و کارآمد و برنامه­ریزی دقیق شیفت­کاری جهت کاهش اختلالات خواب پرستاران پیشنهاد می­شود. بهبود کیفیت خواب پرستاران می­تواند سلامت عمومی پرستاران و نهایتاً کیفیت مراقبت­های به عمل آمده از بیماران را ارتقاء دهد.


محمد علی سلیمانی، فریبا نصیری زیبا، اکرم ذونعنت کرمانی، فاطمه حسینی،
جلد ۲۰، شماره ۵۰ - ( ۴-۱۳۸۶ )
چکیده

  زمینه و هدف: سلامتی پرستاران به دلیل خستگی ناشی از شیفت کاری طولانی در معرض خطر قرار دارد. مسلماً پرستارانی که از سلامت عمومی خوبی برخوردار نباشند، قادر نخواهند بود مراقبت‌های خوبی (نظیر حمایت‌های فیزیکی، روانی و ....) از بیمار به عمل آورند. سلامتی پرستاران به عنوان ارائه دهندگان مراقبت، در کیفیت مراقبت ارائه شده از سوی آن‌ها بر بیماران تأثیرگذار است. لذا برای ارائه مراقبت مناسب توسط پرستاران لازم است که آن‌ها، خود افرادی سالمی باشند. این پژوهش با هدف مقایسه سلامت عمومی پرستاران شاغل در نوبت‌های کاری ثابت و در گردش مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران، در سال ۱۳۸۵ انجام شد.

  روش بررسی: این مطالعه از نوع مقایسه‌ای بود. جامعه پژوهش کلیه پرستاران شاغل در مراکز بهداشتی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران بودند. ۵۲۰ نفر از پرستاران شاغل در شیفت‌های مختلف از طریق نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای در پژوهش شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از ابزار ۲۸ GHQ جمع‌آوری شد.

  یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد، ۳/۷۲‌ درصد از پرستاران شیفت ثابت سلامت عمومی مطلوب، ۸/۱۸ درصد تا حدی مطلوب و ۸/۸ درصد نامطلوب داشتند. در پرستاران شیفت در گردش سلامت عمومی ۳/۶۲‌ درصد مطلوب، ۲/۲۶ درصد تا حدی مطلوب و ۵/۱۱ درصد نامطلوب بود. نتایج آزمون کای اسکوئر نشان داد که بین سلامت عمومی پرستاران شیفت ثابت و پرستاران شیفت در گردش اختلاف معنی‌دار وجود دارد؛ به‌طوری که پرستاران شیفت ثابت از سلامت عمومی مطلوب‌تری برخوردار بودند (۰۰۵/۰ P < ) .

  بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به این که سلامتی پرستاران که خود مسئول سلامتی بیماران و جامعه هستند، از اهمیت به‌سزایی برخوردار است. با توجه به نتایج پژوهش حاضر مدیران پرستاری باید حتی‌المقدور شیفت ثابت را در برنامه کاری پرستاران قرار دهند، تا عوارض ناشی از شیفت‌های در گردش کاهش یابد.


نسرین سرابی، فریبا نصیری زیبا، طاهره صفرآبادی فراهانی، آغا فاطمه حسینی،
جلد ۲۴، شماره ۶۹ - ( اردیبهشت ۱۳۹۰ )
چکیده

  زمینه و هدف: با بررسی میزان رضایت مراجعین و مطالعه درمورد انگیزه‌های نارضایتی آنان می‌توان گام‌های مؤثری در راه پیشگیری از عدم رضایت و ارتقاء کیفیت کار برداشت. با توجه به نیازهای خاص بیماران دارای استومی ، پژوهش حاضر با هدف تعیین درجه رضایت مندی بیماران دارای استومی از مراقبت‌های پرستاری دریافت شده انجام شد.

  روش بررسی: در این پژوهش مقطعی، ۳۰۰ بیمار دارای استومی با روش نمونه‌گیری در دسترس از بیمارستان‌های آموزشی شهر تهران انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه تعدیل شده کیفیت مراقبت از دیدگاه بیمار طی سه ماه جمع‌آوری و با استفاده نسخه ۱۶ نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد.

  یافته‌ها: گویه‌های مربوط به احترام پرستار همراه با ارائه مراقبت، ارتباط مناسب در زمان ارائه اطلاعات و اطلاعات ارائه شده درباره استحمام با استومی به ترتیب دارای بالاترین و اطلاعات ارائه شده درمورد انجمن استومی، انواع وسایل و نحوه تهیه وسایل استومی و نیز کافی بودن وقت جهت صحبت کردن با بیمار به ترتیب پایین‌ترین میانگین بودند.

  نتیجه‌گیری کلی: گرچه رضایت‌مندی کلی بیماران از مراقبت‌های پرستاری مربوط به استومی زیاد بود ولی در برخی ابعاد مراقبت نیاز به بررسی بیشتر جهت ارتقاء رضایت مندی و کیفیت مراقبت وجود دارد.

 


فریبا نصیری زیبا، مریم ساعتی، حمید حقانی،
جلد ۳۲، شماره ۱۱۷ - ( اردیبهشت ۱۳۹۸ )
چکیده

زمینه و هدف: بیماران دارای استومی گوارشی دوره‌هایی از تنش‌های روانی و جسمی از جمله اختلال در خودکارآمدی را تجربه می‌کنند. تصور می‌شود عواملی مانند هوش هیجانی می‌توانند با خودکارآمدی در بیماران، مرتبط باشند. این مطالعه با هدف تعیین همبستگی هوش هیجانی با خودکارآمدی در بیماران دارای استومی گوارشی انجام شده است.
روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی همبستگی بود که با همکاری ۱۵۵ نمونه (۷۹ مرد، ۷۶ زن) بیمار دارای استومی گوارشی ( کلستومی و ایلئوستومی) که در سال ۱۳۹۷ به بیمارستان‌های منتخب دانشگاه علوم پزشکی ایران و انجمن استومی ایران مراجعه نمودند انجام یافت. روش نمونه‌گیری به شیوه در دسترس بود. ابزار پژوهش شامل فرم اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه خودکارآمدی استومی و پرسشنامه هوش هیجانی Schutte بود. تجزیه تجلیل داده‌ها در نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ و با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و آمار استنباطی، آزمون ANOVA و تی مستقل انجام شد.
یافته‌ها: بر اساس نتایج ضریب همبستگی پیرسون، همبستگی مثبت و معنی‌داری بین هوش هیجانی و خودکارآمدی وجود داشت (۰۰۱/۰>۰=P) (۴۹/۰ r=). هرچند که بین هوش هیجانی با مشخصات جمعیت شناختی بیماران رابطه‌ی معنی‌داری یافت نشد. اما بین خودکارآمدی با مشخصات جمعیت شناختی بیماران در بعد وضعیت تأهل ارتباط معنی‌داری وجود داشت (۰۳/۰=P بدین صورت که بیماران متأهل از سطح خودکارآمدی بالاتری برخوردار بودند.
نتیجه‌گیری کلی: بیمارانی که هوش هیجانی بالاتری داشتند از سطوح خودکارآمدی بالاتری نیز برخوردار بودند، توصیه می‌شود با برنامه ریزی و اجرای مداخلات آموزشی در زمینه‌ی هوش هیجانی، قدمی مثبت در جهت افزایش خودکارآمدی این بیماران برداشته شود

صدیقه حنانی، نسرین قنبری نکو، فریبا نصیری زیبا، آغا فاطمه حسینی،
جلد ۳۲، شماره ۱۱۸ - ( تیر ۱۳۹۸ )
چکیده

زمینه و هدف: سندرم پیش از قاعدگی یکی از شایع‌ترین اختلالات سنین باروری است و موجب کاهش سطح کارایی شغلی در گروه‌های مختلف حرفه‌ای می‌شود. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین شیوع سندرم پیش از قاعدگی و عوامل مرتبط با آن در تکنولوژیست‌های اتاق عمل انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی در سال ۹۶-۱۳۹۵ برروی۱۱۲ نفر از تکنولوژیست‌های اتاق عمل بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. نمونه‌گیری به روش سرشماری و ابزار مورد استفاده سه پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، غربالگری علائم قبل از قاعدگی و استرس شغلی بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون‌های فیشر- مجذور کای) از طریق نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ انجام شد.
یافته‌ها: حدود ۱/۵۷ درصد از تکنولوژیست‌ها مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی متوسط یا شدید بودند. بین سن- شاخص توده بدنی- سطح تحصیلات- ورزش و ورزش منظم با سندرم پیش از قاعدگی ارتباط آماری معنی‌داری وجود نداشت اما بین سندرم پیش از قاعدگی و نوع ورزش (۰۲۷/۰ P=) و همچنین استرس شغلی (۰۰۵/۰P=) ارتباط آماری معنی‌دار بود.
نتیجه‌گیری کلی: در تکنولوژیست‌هایی که استرس شغلی کمتری دارند و فعالیت‌های ورزشی مخصوصاّ ورزش‌های استقامتی انجام می‌دهند، شیوع این سندرم کمتر می‌باشد. بنابراین برگزاری کلاس‌های آموزشی جهت کاهش استرس شغلی و تشویق آنها به ورزش توصیه می‌شود.

پیمان رضاقلی، صدیقه حنانی، فریبا نصیری زیبا، نمامعلی آزادی،
جلد ۳۲، شماره ۱۲۰ - ( آبان ۱۳۹۸ )
چکیده

زمینه و هدف: خواب فرایندی ترمیم کننده برای روان و جسم است و عدم خواب کافی و با کیفیت، فرد را با گذشت زمان به انواع اختلالات جسمی و روانی دچار می‌کند. کیفیت زندگی به معنی برداشت هر فرد از موقعیت خود در زندگی با توجه به شرایط فرهنگی و نظام ارزشی اجتماعی است که در آن زندگی می‌کند. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط کیفیت خواب و کیفیت زندگی تکنولوژیست‌های اتاق عمل شاغل در بیمارستان‌های آموزشی- درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد.
روش بررسی: در این پژوهش توصیفی- تحلیلی، تعداد ۱۳۴ نفر از تکنولوژیست‌های اتاق عمل بیمارستان‌های آموزشی- درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران به صورت در دسترس انتخاب شدند. پرسشنامه‌ها شامل اطلاعات جمعیت شناختی، شاخص کیفیت خواب  Pittsburghوکیفیت زندگی ۲۶ سئوالی (WHOQOL-BREF) بود. برای تجزیه و تحیل داده‌ها از روش تحلیل چند متغیره و همبستگی پیرسون با نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ استفاده شد.
یافته‌ها: همبستگی مستقیم و معنی‌داری بین کیفیت زندگی و کیفیت خواب وجود داشت (۰۵/۰P<). کیفیت خواب و کیفیت زندگی با هیچ کدام از متغیرهای جمعیت شناختی ارتباط معنی‌داری نداشتند (۰۵/۰P >).
نتیجه‌گیری کلی: با افزایش کیفیت خواب، تکنولوژیست‌های اتاق عمل کیفیت زندگی بالاتری داشتند. بنابراین از آن جا که کیفیت خواب و کیفیت زندگی بر عملکرد و سلامت تکنولوژیست‌های اتاق عمل تأثیرگذار است، مسئولان امر باید شرایطی را جهت بهبود این دو متغیر از طریق برگزاری کارگاه برای ارائه راهکارهای تنظیم الگوی خواب و افزایش کیفیت زندگی فراهم آورند.

فریبا نصیری زیبا، فائزه شفیعی بافتی، نعیمه سیدفاطمی، طاهر درودی، حمید حقانی،
جلد ۳۴، شماره ۱۳۲ - ( آبان ۱۴۰۰ )
چکیده

زمینه و هدف: از آنجایی که ضایعه نخاعی معمولاً ناتوان کننده بوده و به علت وجود عوارض ثانویه، تأثیرات منفی زیادی بر کیفیت زندگی افراد مبتلا دارد لذا مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین اثر آموزش خود‌مراقبتی بر کیفیت‌زندگی افراد با ضایعه نخاعی مراجعه کننده به بیمارستان خاتم الانبیاء (ص) شهر تهران انجام شد.
روش بررسی:.پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با گروه کنترل بوده و به همین منظور ۸۴ نفر از افراد با ضایعه نخاعی مراجعه کننده به بیمارستان خاتم الانبیاء (ص) شهر تهران در شش ماه اول سال ۱۳۹۹ با شیوه نمونه‌گیری تصادفی سیستماتیک انتخاب و در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. پرسشنامه به کار رفته در این پژوهش، فرم کوتاه شده پرسشنامه کیفیت ‌زندگی سازمان بهداشت جهانی WHO Quality of Life Group. WHOQOL-BREF Introduction) ) است. پس از جمع آوری داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه ۱۶ و از طریق آزمون‌های توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج این بررسی نشان داد که بین دو گروه مداخله و کنترل از نظر توزیع متغیرهای زمینه‌ای تفاوتی وجود نداشت. میانگین سطح کیفیت زندگی افراد قبل از انجام مداخله درگروه مداخله، ۵۷/۱۴ ± ۱۰/۱۳ و در گروه کنترل، ۹۷/۱۳ ± ۴۳/۱۳ بود. یک هفته بعد از انجام مداخله، میانگین سطح کیفیت زندگی در گروه مداخله به ۹۸/۱۳ ± ۳۸/۲۲ و در گروه کنترل به ۴۸/۱۴ ± ۰۰/۱۵ رسید. این اختلاف در گروه مداخله معنی‌دار بود (۰۰۱/۰p<).
نتیجه‌گیری کلی: نتایج به دست آمده حاکی از آن است که آموزش برنامه‌ی خود‌مراقبتی در افزایش کیفیت زندگی افراد مبتلا به ضایعه نخاعی مؤثر است. بنابراین می‌توان روش به کار گرفته شده در پژوهش حاضر را به عنوان یک روش ساده، غیر تهاجمی، کم هزینه و مؤثر در افزایش کیفیت زندگی افراد با ضایعه نخاعی را به پرستاران پیشنهاد نمود.


صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به {نشریه پرستاری ایران} می باشد.

Designed & Developed by : Yektaweb