الناز یزدان پرست، سیده سارا افرازنده، سید حسن قربانی، فریبا اسدی، راحله رجبی، لیلی ناصری، فاطمه سکندری،
جلد ۳۰، شماره ۱۰۵ - ( اردیبهشت ۱۳۹۶ )
چکیده
زمینه و هدف: مراقبت معنوی جنبه مهمی از مراقبتهای بهداشتی است که در طول دهههای گذشته مورد توجه قرار گرفته است، به نحوی که امروزه به عنوان جزء جدایی ناپذیری از مراقبت کل نگر پیشنهاد میشود. یکی از موارد لازم جهت ارائه مراقبتهای معنوی صحیح به بیماران، داشتن صلاحیت لازم در این رابطه میباشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی صلاحیت مراقبت معنوی دانشجویان دانشکده پیراپزشکی و بهداشت شهرستان فردوس در سال ۹۵ -۱۳۹۴ انجام شده است.
روش بررسی: این مطالعه از نوع مقطعی و توصیفی- تحلیلی بود. جامعه پژوهش شامل ۲۴۰ نفر از دانشجویان دانشکده پیراپزشکی و بهداشت فردوس بودند؛ که ۱۹۰ نفر بر اساس تمایل به همکاری، به عنوان نمونه پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری دادهها، پرسشنامه "مقیاس صلاحیت مراقبت معنوی" بود. دادههای پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: میانگین نمره صلاحیت مراقبت معنوی ۶۹/۱۲± ۷۲/۱۰۱ به دست آمد، که نشان میدهد دانشجویان از صلاحیت معنوی بالایی برخوردار بودند. آزمون تی مستقل نشان داد که میانگین نمره صلاحیت مراقبت معنوی از نظر جنسیت (۳۱/۰P=)،وضعیت تأهل (۱/۰P=)، وضعیت سکونت (۳۶/۰P=) و سابقه کار بالینی (۶۴/۰P=) تفاوت معنیداری ندارد. آزمون آنالیز واریانس یک طرفه نیز نشان داد که میانگین نمره صلاحیت مراقبت معنوی بین ترمهای مختلف تحصیلی (۰۳/۰P=) تفاوت معنیداری دارد.
نتیجهگیری کلی: تقویت پایههای اخلاقی و معنوی الگوهای اصلی منتخب دانشجویان (اساتید، مربیان)، تدوین برنامه و محتوی منسجم، کاربرد راهبردهای آموزشی مناسب، ایجاد فضای آموزشی عاطفی در معیت افراد محبوب و متعهد، زمینه یادگیری ارائه مراقبت معنوی را تسهیل خواهد کرد.