زمینه و هدف با شیوع کووید-۱۹، پژوهش حاضر با هدف تعیین ترس از کووید ۱۹ در سالمندان مبتلا به سرطان تازه تشخیص دادهشده در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی استان البرز در سال ۱۴۰۰ انجام شد.
روش بررسی در این مطالعه طولی، ۱۷۴ نفر سالمند مبتلا به سرطان در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی البرز بهصورت مستمر نمونهگیری شدند. برای جمعآوری دادهها از اطلاعات جمعیتشناختی، آزمون کوتاه شناختی و پرسشنامه ترس از کووید-۱۹ استفاده شد که در سه مقطع زمانی بدو تشخیص، ۱ ماه بعد و ۲ ماه بعد ( از مرداد ۱۴۰۰ تا آبان ماه ۱۴۰۰) بود. اطلاعات مربوط به پرسشنامهها بعد از کدگذاری با استفاده از نرمافزار SPSS ویرایش ۲۲ تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها ترس از کووید-۱۹ در بدو تشخیص در سطح متوسط با میانگین ۴/۷۴±۱۷/۶۹ و در مرحله دوم (۱ ماه بعد) ۴/۰۹±۱۴/۲۶ و در مرحله سوم (۲ ماه بعد از تشخیص) ۴/۱۳±۱۱/۸۱ به ترتیب به دست آمد. تحلیل واریانس با اندازههای تکراری نشان داد ترس از کووید-۱۹ با وضعیت تأهل (۰/۰۴۹=P)، بیماری زمینهای (۰/۰۱۴=P) و درجه درک سالمند از سلامتی خود (۰/۴۰۰=P) ارتباط معنادار آماری داشته است.
نتیجهگیری تنش و استرس و ترس احتمالاً میتواند روند درمان و جلسات شیمیدرمانی را مخدوش سازد، بنابراین پیشنهاد میشود در زمان همهگیری، انجام مداخلات جهت ارتقاء سلامت روان سالمندان مبتلا به سرطان، برنامهریزی شود.