جستجو در مقالات منتشر شده


۱۸ نتیجه برای زارع

ام البنین زارع، فرنگیس شاهپوریان، مریم کاشانیان، فاطمه حسینی،
جلد ۱۷، شماره ۳۷ - ( بهار ۱۳۸۳ )
چکیده

 قرص های پیشگیری از بارداری خوراکی مؤثرترین روش پیشگیری قابل برگشت دردسترس می باشند و پذیرش بیمار در مصرف قرص های پیشگیری از بارداری بستگی به اثرات جانبی نامطلوب آن ها دارد. لذا این پژوهش با هدف تعیین اختلاف قرص های پیشگیری از بارداری خوراکی منوفازیک و تری فازیک از نظر عوارض جانبی شایع انجام شده است. این پژوهش از نوع ک ارآزمایی بالینی تصادفی دو گروهی بوده است و در آن ۳۱۴ نفر از زنان مراجعه کننده به مراکز درمانی شهرستان آمل مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه گیری با روش نمونه گیری مستمر ان جام گرفت و نمونه ها با گمارش تصادفی در یکی از دو گروه قرص های پیشگیری از بارداری خوراکی منوفازیک و تری فازیک قرار گرفتند.

  یافته های حاصل از این مطالعه نشان داد که قرص های پیشگیری از بارداری منوفازیک و تری فازیک از نظر عوارضی مانند لکه بینی یا خونریزی بین قاعدگی، تهوع، سردرد، عصبی شدن، افزایش پیگمانتاسیون صورت و تغییرات وزن (افزایش یا کاهش) تفاوت معنی داری نداشتند.

  براساس یافته های این مطالعه می توان گفت قرص های پیشگیری از بارداری منوفازیک و تری فازیک از نظر عوارض جانبی مشابه می باشند و لی از آنجائی که قرص تری فازیک از سیکل قاعدگی فیزیولوژیک بدن تبعیت می کند. در وهله اول استفاده از آن توصیه می شود . همچنین پیشنهاد می گردد قرص های منوفازیک و تری فازیک از نظر اثر درمانی در زنان مبتلا به لکه بینی و یا خونریزی بین قاعدگی نیز مقایسه شوند.


نسرین مهدی پورزارع، سوری بحری،
جلد ۱۸، شماره ۴۱ - ( بهار و تابستان ۱۳۸۴ )
چکیده

 پرداختن به یوگا، نیازهای سلامت جسمی و آرامش درونی را مورد توجه قرار می دهد. یوگا ریشه در کشور هندوستان دارد و در اواخر سال ۲۰۰۰ توسعه یافت. یوگا به بهبود جراحات و بیماری ها کمک کرده و در کل توانمندی را تقویت می کند. از سوی افرادی که تمرینات یوگا را در سال های میانی و اواخر عمر، و با عیوب جسمی قابل توجه آغاز کرده اند، نتایج الهام بخش متعددی گزارش شده است. آنان توانسته اند قدرت، انعطاف پذیری، انرژی و سطحی از سلامتی را که گمان می کردند با سپری شدن دوران جوانی از بین رفته است، باز یابند. در یوگا درمانی، از حرکات یوگا، کنترل تنفس، آرام سازی، مراقبه، و تغذیه، جهت رهایی از فشارهای هیجانی و عضلانی، افزایش تمرکز، بالابردن سطح اکسیژن خون و همیاری جسم در بهبودی خود استفاده می کنند، در نتیجه ورود درمان های مکمل به مسیر اصلی درمان های پزشکی، پرستاران و دیگر شاغلین گروه پزشکی نیاز به درک بنیادین کیفیت این درمان ها دارند تا قادر به ارائه توصیه های لازم به بیماران خود باشند.


زهره قمری زارع، منیره انوشه، زهره ونکی، ابراهیم حاجی زاده،
جلد ۲۲، شماره ۶۲ - ( ۱۲-۱۳۸۸ )
چکیده

  زمینه و هدف: پرستاران به عنوان بزرگ ترین گروه مراقبت دهنده، خدمات مراقبتی مستمری را به بیماران ارائه می دهند. اهمیت تأثیر این خدمات بر کیفیت مراقبت های سلامتی و به تبع آن نیل به اهداف عالی سیستم ارائه خدمات سلامت و همچنین رضایت بیمار بر کسی پوشیده نیست. با عنایت به نقش کلیدی پرستاران در تیم بهداشتی درمانی بر مدیران پرستاری است تدابیری را جهت ارتقاء داذنش و مهارت آنان بیندیشند. ارزشیابی همکار به عنوان شیوه ای از تفویض اختیارات مدیران جهت تضمین کیفیت خدمات پرستاری معرفی شده است. هدف این مطالعه، تعیین میزان تأثیرفرآیند ارزشیابی همکار بر کیفیت عملکرد پرستاران و رضایت بیماران در بخش‌های ویژه قلبی بیمارستان های دولتی شهر اراک بود.

  روش بررسی: این تحقیق یک مطالعه نیمه تجربی بود. چهار بخش ویژه قلبی ( CCU و PCCU ) در دو بیمارستان دولتی شهر اراک به عنوان محیط‌های پژوهش انتخاب شدند. دو بخشی که دارای تعداد پرستار بیشتر بود (با ۲۵ پرستار) به عنوان گروه آزمون و دو بخش دیگر (با ۱۹ پرستار) به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل چک لیست های بررسی کیفیت عملکرد پرستاران و پرسشنامه بررسی میزان رضایت بیماران بود. جهت پیش آزمون ۵۰ عدد چک لیست بررسی کیفیت عملکرد توسط همکار پژوهشگر، با مشاهده عملکرد پرستاران در هر گروه تکمیل شد. پرسشنامه رضایت نیز توسط خود بیماران یا مصاحبه پژوهشگر با بیمار به تعداد ۳۵ مورد تکمیل گردید. مداخله به مدت ۲ ماه در گروه آزمون انجام شد و سپس به مدت یک ماه مداخله ای در گروه آزمون انجام نشد، کلیه ابزارهای فوق مجدداً برای دو گروه (مرحله پس آزمون) به همان روش تکمیل شد.

  یافته ها: گروه های آزمون و شاهد (پرستاران و بیماران) به لحاظ متغیرهای دموگرافیک (سن، تحصیلات، وضعیت معیشت و ...) همسان بوده و آزمون‌های مجذور کای و تی مستقل اختلاف معنی داری را بین دو گروه پرستاران با یکدیگر و چهار گروه بیماران (دو گروه قبل و دو گروه بعد) نشان ندادند. آزمون های مجذور کای و تی زوجی هیچ گونه اختلاف معنی داری در ارتباط متغیرهای دموگرافیک پرستاران با عملکرد نشان نداد، در مورد ارتباط متغیرهای دموگرافیک بیماران با رضایت؛ این آزمون ها نشان داد که بین رضایت با سن و وضعیت معیشت بیماران گروه شاهد در قبل مداخله و رضایت با شغل و وضعیت معیشت بیماران گروه مورد در بعد مداخله ارتباط معنی دار وجود دارد. آزمون های آماری من ویتنی اختلاف معنی داری را برای کیفیت عملکرد پرستاران بین دو گروه آزمون و شاهد، بعد از مداخله نشان داد (۰۰۱/۰ P< ). همچنین این آزمون اختلاف معنی‌داری را برای رضایت بیماران بین دو گروه آزمون و شاهد، بعد از مداخله نشان داد (۰۰۱/۰ P< ).

  بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که اجرای فرآیند ارزشیابی همکار بر ارتقای کیفیت عملکرد پرستاران و رضایت بیماران مؤثر بوده است.


زهره قمری زارع، زهرا پور فرزاد، زهره ونکی،
جلد ۲۳، شماره ۶۸ - ( ۱۲-۱۳۸۹ )
چکیده

  زمینه و هدف: تاکنون به نقش پرستار مسئول‌ شیفت در مقایسه با دیگر موقعیت‌های رهبری پرستاری توجه کمی شده است. اگر چه بسیاری از بیمارستان‌ها پرستاران مسئول شیفت را بکار می‌گیرند؛ رهنمودهای واضحی مرتبط با نقش، صلاحیت‌های مورد نیاز برای ایفای عملکرد ایده آل و معیاری برای ارزشیابی عملکرد آنها وجود ندارد. هدف از انجام این مطالعه تعیین صلاحیت‌های مورد نیاز برای یک پرستار مسئول شیفت موفق بود.

  روش‌بررسی: مطالعه‌ای توصیفی با استفاده از پرسشنامه انجام گرفت. جامعه پژوهش کلیه مدیران پرستاری بیمارستان آموزشی اراک بودند که به روش سر‌شماری وارد مطالعه شدند. تعداد نمونه ۹۶ نفر ( ۶۶ پرستار مسئول، ۲۰ سرپرستار و ۱۰ سوپروایزر بود). ابزار مطالعه پرسشنامه بود که دارای دو قسمت اطلاعات پایه و سؤالاتی برای سنجش صلاحیت‌های پرستار مسئول شیفت بود. طراحی پرسشنامه بر پایه ادبیات تحقیق صورت گرفت. ۶۰ گویهُ سنجش صلاحیت در ۶ حیطهُ بالینی/ فنی، برنامه‌ریزی، سازماندهی، تأمین نیروی انسانی، هدایت/ رهبری و کنترل/ نظارت دسته‌بندی شدند. پرسشنامه ها توسط نمونه تکمیل شد. داده‌ها به وسیله آمار توصیفی و با نرم افزار SPSS ۱۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

  یافته‌ها: میانگین نمرات مربوط به همه گویه‌ها در سطح بسیار خوب (بالاتر از ۰۵/۴) قرار داشت. نتایج نشان داد که صلاحیت های هدایت/ رهبری و کنترل/ نظارت نسبت به صلاحیت‌های تأمین نیروی انسانی، برنامه ریزی، سازماندهی و بالینی/ فنی از میانگین نمرات بالاتری برخوردار بودند.

  نتیجه‌گیری کلی: نتایج این مطالعه، رهنمودهایی برای برنامه بهسازی مدیریت، پرورش و برنامه‌ریزی حرفه‌ای پرستاران مسئول شیفت فراهم می‌کند، همچنین می‌تواند به عنوان راهنمای استخدام و انتخاب پرستاران مسئول شیفت اثربخش بکار گرفته شود.


صغری خانی، کبری زارع، سیده عفت رمضان نژاد،
جلد ۲۴، شماره ۷۴ - ( اسفند ۱۳۹۰ )
چکیده

  زمینه و هدف: علی رغم اینکه انجام روتین اپی زیوتومی بیش از یک دهه است که در کتاب های تخصصی مامایی زیر سوال می باشد؛ هنوز این روش در کشور ایران به صورت روتین انجام می شود. این امر علاوه بر افزایش هزینه های درمانی موجب افزایش بار کاری پرستاری و مامایی می شود. این پژوهش به منظور تعیین فراوانی اپی زیوتومی و عوامل مرتبط با آن در یکی از زایشگاه های شهر ساری انجام شد.

  روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، ۹۱۵ نفر از زنان پذیرش شده در زایشگاه بیمارستان امام خمینی ساری در طول سال ۱۳۸۸ با روش سرشماری شرکت کردند. جهت جمع آوری داده ها از یک فرم اطلاعاتی که شامل سه بخش بود، استفاده شد. در بخش اول مشخصات فردی نمونه ها، در بخش دوم مشخصات مامایی و عوامل احتمالی مرتبط با اپی زیوتومی و در بخش سوم روش زایمان (با یا بدون اپی زیوتومی) ثبت شد. داده‌ها با آمار توصیفی، و آزمون های آماری مربع کای، و Mantel-Haenszel با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ تحلیل شد.

  یافته ها: یافته ها: نتایج نشان داد که در ۸۱۲ مورد( ۷/۸۸ %) اپی زیوتومی انجام شده است. انجام این روش با سن مادر (۰۲۳/۰= P )، تعداد زایمان (۰۱/۰= P )، آپگار دقیقه اول (۰۰۳/۰= P )، آپگار دقیقه پنجم (۰۰۱/۰= P ) و وزن هنگام تولد (۰۰۰/۰= P ) ارتباط معنی دار آماری داشت. انجام روش با مرحلۀ دوم طولانی، استفاده از فورسپس و واکیوم، دور سر نوزاد، میزان تحصیلات و محل سکونت مادر رابطه نداشت.

  نتیجه گیری کلی: با توجه به اینکه اپی زیوتومی در برخی مراکز به صورت روتین انجام می شود، لذا به منظور اداره فیزیولوژیک زایمان، مطلوب بودن تجربه زایمانی، کاهش عوارض و مرگ و میر و کاهش بار کاری پرستار و ماما پیشنهاد می شود انجام اپی زیوتومی صرفاً بر اساس اندیکاسیون صورت گیرد.


فروغ رفیعی، سیمین شمسی خانی، محمد رضا زارعی، حمیدرضا حقانی، سهیلا شمسی خانی،
جلد ۲۵، شماره ۷۸ - ( آبان ۱۳۹۱ )
چکیده

  زمینه و هدف: مطالعات مختلفی در مورد فرسودگی شغلی پرستاران صورت گرفته است اما بافت اجتماعی و فرهنگی سازمان های مراقبتی و در راستای آن مشخصه های فردی پرستاران شاغل در این سازمان ها می تواند دانش جدیدی را در مورد این مقوله سازمانی ایجاد نماید. بر این اساس مطالعه حاضر در نظر دارد پس از تعیین فراوانی و شدت فرسودگی شغلی در پرستاران شاغل در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اراک، ارتباط این ابعاد را با عوامل فردی پرستاران مشخص نماید.

  روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی- همبستگی است. نمونه پژوهش ۲۰۰ پرستار بودند که با روش نمونه گیری احتمالی طبقه ای با تخصیص متناسب و با توجه به شرایط پذیرش انتخاب شدند. ابزار مطالعه شامل پرسشنامه اطلاعات فردی و اجتماعی، و پرسشنامه فرسودگی شغلی مازلاچ وجکسون بود. داده ها با استفاده از امار توصیفی و آزمون های آماری تی مستقل، کای اسکوئر، آنالیز واریانس یک طرفه و تحت نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .

  یافته ها: نتایج نشان داد که (۵/۳۹ % ) و (۳۷%) پرستاران به ترتیب سطح بالای فراوانی وسطح پائین شدت تحلیل عاطفی را تجربه کرده اند. ( ۷۵% ) و (۷۰ %) از پرستاران به ترتیب سطوح بالای فراوانی و شدت عدم موفقیت فردی را گزارش نمودند و (۴۷% ) و (۴۵%) از پرستاران به ترتیب سطح پائین فراوانی با شدت ضعیف مسخ شخصیت را نشان دادند. بر اساس یافته ها بین فراوانی تحلیل عاطفی با جنس ارتباط معنی دار وجود داشت (۰۱/۰ P = )؛ همچنین بین شدت تحلیل عاطفی با جنس نیز ارتباط معنی دار وجود داشت(۰۵/۰ P = ). بعلاوه بین مسخ شخصیت در بعد شدت، با سن ارتباط معنی دار وجود داشت (۰۴/۰ P = ).

  نتیجه گیری کلی: شناسایی منابع استرس زای محیط کار به منظور پیشگیری و کاهش تحلیل عاطفی و اتخاذ تدابیری در جهت فراهم کردن شرایط ارتقاء و کسب تجربه موفقیت های فردی برای پرستاران اراک توصیه می شود.


الهام زارع، نسیم بهرامی، محمد علی سلیمانی،
جلد ۲۷، شماره ۹۰ - ( آبان و دی ۱۳۹۳ )
چکیده

چکیده

  زمینه وهدف: یکی از اهداف زندگی زناشویی فرزند آوری است و نداشتن فرزند می­تواند اثرات منفی بر جنبه­های مختلف زندگی زنان داشته باشد. هدف از این مطالعه مقایسه عزت نفس در زنان بارور و نابارور بود.

  روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی بر روی ۲۰۰ زن بارور و نابارور (۱۰۰ نفر در هر گروه) مراجعه کننده به مرکز تحقیقات باروری و ناباروری و کلینیک زنان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال ۱۳۹۲ انجام شد. نمونه­گیری در گروه نابارور به روش هدفمند و در گروه بارور بصورت تصادفی بود. برای جمع آوری داده ها از ابزار Cooper Smite استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمونهای آماری تی مستقل، مجذور کای، آنالیز واریانس یکطرفه و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد ( نرم افزار آماری spss نسخه ۲۱).

  یافته ­ ها: میانگین و انحراف معیار عزت نفس در گروه بارور ۶/۲۴ ± ۰۹/۸۱ و در گروه نابارور ۲۱ ± ۸۳/۶۹ بود (۰۰ ۱/۰ = p ). همچنین در گروه نابارور بین عزت نفس و سن، طول مدت ناباروری، سطح تحصیلات، درآمد و وضعیت مسکن ارتباط وجود داشت (۰۰ ۱/۰ = p ).

نتیجه­گیری کلی: یافته­های حاصل از این مطالعه نشان می­دهند که زنان نابارور عزت نفس کمتری نسبت به زنان بارور داشتند. به نظر می­رسد که تیم درمان علاوه بر بعد جسمی، باید به ابعاد روحی و روانی این گروه از زنان نیز توجه داشته باشند.
محمدعلی مروتی شریف آباد، الهام آزاد، ریحانه زارع زاده، حسن رضایی پندری، زهرا پور موحد، مسعود کریمی،
جلد ۲۸، شماره ۹۳ - ( اردیبهشت و تیر ۱۳۹۴ )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: مراقبت کانگرویی به عنوان یک روش مناسب و موثر در مراقبت از نوزادان نارس و کم وزن و همچنین ارتقاء سلامت نوزادان در کشورهای مختلف دنیا شناخته شده است. با توجه به اهمیت آگاهی و عملکرد پرستاران در زمینه این نوع مراقبت، هدف از این مطالعه، تعیین آگاهی، عملکرد و بینش پرستاران بخش های NICU و نوزادان بیمارستان های شهر یزد از مراقبت کانگرویی و موانع انجام آن بود.

روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی بود. نمونه پژوهش شامل کلیه پرستاران ( ۶۲ نفر) شاغل در بخش های مراقبت ویژه نوزادان و نوزادان ۶ بیمارستان شهر یزد بود. جهت جمع آورری داده ها از پرسشنامه مراقبت کانگرویی ((KCQs استفاده شد تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از جداول توزیع فراوانی و آزمون ضریب همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ انجام شد.

یافته ها: بر اساس یافته ها ۵/۶۹% از پرستاران مورد بررسی بیان نمودند که مراقبت کانگرویی در بخش های NICU و نوزادان بیمارستان های محل کار آن ها انجام می شود و همچنین ۸/۸۲% نیز انجام این نوع مراقبت را به مادران توصیه می نمودند. از دیدگاه پرستاران، امتناع پرسنل پرستاری از شرکت در مراقبت کانگرویی (۹/۳۰%) و نیز وجود این عقیده که مراقبت در انکوباتور بیشتر از مراقبت کانگرویی برای نوزادان فایده دارد (۹/۳۷%)، به عنوان موانع انجام این نوع مراقبت محسوب می شد. همچنین همبستگی مثبت و معنی داری بین سازه های آگاهی و مزایا با معایب و تناسب (۰۱/۰>P) و سن و سابقه کاری پرستاران دیده شد (۰۵/۰>P).

نتیجه گیری کلی: با توجه به درصد بالای انجام مراقبت کانگرویی، به نظر می رسد آموزش و نیز ارائه مشوق های لازم (مادی و معنوی) به منظور تداوم این روش مفید باشد. همچنین برای رفع موانع، برگزاری دوره های آموزشی ضمن خدمت پیشنهاد می شود.


زهره قمری زارع، قاسم زند،
جلد ۲۸، شماره ۹۸ - ( اسفند ۱۳۹۴ )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: اثربخشی فعالیت‌ها و مهارت‌های مدیریتی مدیران پرستاری، فواید بسیاری برای سازمان‌های بهداشتی و درمانی دارد که در این میان هدایت بسیار کلیدی است. هدف از این مطالعه، تعیین و مقایسه نحوه عملکرد هدایتی سرپرستاران از دیدگاه خود و پرستاران شاغل در بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی قم بوده است.

روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- مقایسه‌ای است. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران و سرپرستاران شاغل در بیمارستان‌های آموزشی قم در سال ۱۳۹۳بود. گرد آوری اطلاعات با کمک پرسشنامه پژوهشگر ساخته انجام گرفت و پایایی داده‌های پرسشنامه با استفاده از روش آلفاکرونباخ به میزان ۹۶/۰ برآورد گردید. این پرسشنامه به منظور تعیین میزان عملکرد هدایتی سرپرستاران طراحی شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ انجام گرفت.

یافته ها: آزمون تی مستقل در مقایسه دیدگاه سرپرستار و پرستار از وضعیت عملکرد هدایتی سرپرستاران، اختلاف معنی داری را نشان داد (۰۵/۰>P). سرپرستاران نسبت به عملکرد هدایتی خود دیدگاه مطلوب تری در مقایسه با پرستاران داشتند. ضعیف‌ترین عملکرد از دیدگاه پرستاران مربوط به گویه «تخصیص پاداش مناسب به پرستاران بر پایه عملکرد» بود.

نتیجه گیری کلی: با توجه به وجود اختلاف بین دیدگاه سرپرستار و پرستار از وضعیت عملکرد هدایتی سرپرستاران و وجود فاصله بین وضعیت فعلی عملکرد هدایتی با وضعیت مطلوب؛ بدین منظور تلاش و توجه هر چه بیشتر مدیران به توانمند سازی خود در بهبود و ارتقای کیفیت اجرای فرآیند هدایت پرستاران پیشنهاد می‌شود.


حسن محمودی، ادریس حسن پور، مرادعلی زارعی پور، حیدر حسین پور، پرشنگ شریفی سقزی، توحید بابازاده،
جلد ۲۹، شماره ۹۹ - ( اردیبهشت و تیر ۱۳۹۵ )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: ارتقاء سلامت فرایند توانمندسازی افراد برای افزایش کنترل و بهبود سلامتی‌شان است و بروز رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت، تاثیر قابل توجهی در بهبود سلامت، بهره‌وری و کیفیت زندگی نیروی انسانی در محل کار دارد. این مطالعه با هدف مقایسه رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت پرستاران با کارکنان بهداشتی و اداری انجام شد.

روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، ۱۸۰ نفر از کارکنان پرستاری، بهداشتی و اداری با استفاده از روش نمونه‌گیری آسان از بیمارستان امام خمینی و مراکز بهداشتی در شهرستان سقز، جهت مقایسه رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه جمعیت شناختی و نیم رخ سبک زندگی رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت جمع آوری شد و با استفاده از آزمون‌های آماری آنالیز واریانس یکطرفه، آنالیز چند متغییره و تی مستقل بوسیله نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: میانگین کل نمرات رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت در میان سه گروه (۴۸/۰± ۶۸/۲) بود. بیشترین نمره رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت مربوط به کارکنان مراکز بهداشتی بود که در مقایسه با دو گروه دیگر از لحاظ آماری اختلاف معنی داری داشت (۰۵/۰>P). در میان حیطه‌های رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت نیز بیشترین نمره کل مربوطه به حیطه‌های تغذیه و رشد معنوی و کمترین نمره نیز مربوط به حیطه فعالیت فیزیکی بود. همچنین یافته‌ها نشان داد که نوع شغل و سطح تحصیلات ارتباط معنی داری با رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت دارند(۰۵/۰>P).

نتیجه‌گیری کلی: اگرچه میانگین نمره کل رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت در میان سه گروه مورد مطالعه در سطح مطلوب بود اما این مطلوبیت بایستی در همه حیطه‌های آن خصوصا بعد فعالیت فیزیکی نیز مدنظر قرار گیرد.


منصور بیرامی، مجید محمود علیلو، عاطفه زارعی، شیرین زینالی،
جلد ۳۰، شماره ۱۰۵ - ( اردیبهشت ۱۳۹۶ )
چکیده

چکیده

مقدمه و هدف : زایمان، یکی از تجارب مهم زندگی مادران است که گاهی توام با مشکل می‌باشد. هدف مطالعه‌ی حاضر، مقایسه دلبستگی پس از تولد و سلامت عمومی در مادران دارای سابقه زایمان‌های آسان، دشوار و زودرس بود.

روش بررسی: روش پژوهش توصیفی تحلیلی مقطعی و از نوع علی‌ـ مقایسه‌ای و جامعه آماری پژوهش تمامی مادران مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی دولتی شهر تبریز بودند. از مادران مراجعه کننده، ۱۸۰ نفر به صورت نمونه گیری غیراحتمالی ودر دسترس انتخاب شده و پرسشنامه‌های دلبستگی پس از تولد و سلامت عمومی را تکمیل نمودند. داده‌های جمع آوری شده با استفاده از روش تحلیل واریانس یک راهه تجزیه و تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین سه گروه زایمان آسان، دشوار و زودرس در دلبستگی پس از تولد تفاوت معنی‌دار وجود دارد (۳/۳۲F=، ۰۰۱>۰=P). همچنین نتایج نشان داد که بین سه گروه زایمان آسان، دشوار و زودرس در سلامت عمومی و مولفه‌های آن در سطح تفاوت معنی‌دار وجود دارد (۷/۵۹F=، ۰۰۱>۰=P).

نتیجه‌گیری کلی: با توجه به یافته‌های این مطالعه می‌توان چنین نتیجه گرفت که تجربه‌ی زایمان زودرس و دشوار بر رابطه‌ی بین مادر- کودک و سلامت عمومی مادر تاثیر منفی می‌گذارد.


مهدی عبدالکریمی، مراد علی زارعی پور، حسن محمودی، سعید دشتی، رضا فاریابی، احسان موحد،
جلد ۳۰، شماره ۱۰۵ - ( اردیبهشت ۱۳۹۶ )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت یکی از معیارهای عمده تعیین کننده سلامت می‌باشد. امروزه اعتقاد بر این است که افراد برای این که بتوانند در تغییر رفتار و ارتقای سلامت خود موفق باشند، باید از خودکارآمدی لازم برخوردار باشند. هدف این مطالعه تعیین رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و ارتباط آن با خودکارآمدی در بهورزان شهرستان ارومیه می‌باشد.

روش بررسی‌: این مطالعه با روش توصیفی تحلیلی، روی ۳۰۱ بهورز خانه‌های بهداشت مراکز بهداشتی درمانی روستایی شهرستان ارومیه در سال ۱۳۹۳ صورت گرفت. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌ای مشتمل بر خصوصیات جمعیت شناختی، رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت(Health Promoting Lifestyle Profile-II) و خودکارآمدی عمومی شرر (Sherer) بود. داده‌ها با آزمون‌های آماری کای دو و آنالیز واریانس یک طرفه تجزیه تحلیل شدند.

یافته‌ها: میانگین نمره کلی رفتارهای ارتقاء دهنده سـلامت در بهورزان (۴/۲۴) ۴/۱۳۶بود. بیشتـرین نمره در بعد مسئولیت پذیری سلامت (۳۷/۷) ۳۷/۳۵ و کمترین نمـره در بعد فعالیت بدنی (۲۶/۵) ۲۵/۱۳ بـدسـت آمد. نتایج این مطالعه نشان داد که بین خودکارآمدی و نمره کلی رفتارهای ارتقـاء دهنـده سـلامت و تمـام زیـر دامنه‌های آن همبستگی مثبت و معنـی‌داری وجود داشـت. (۰۰۱/۰> P) همچنین بین رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت با سطح اقتصادی، تحصیلات و جنس ارتباط آماری معنی‌داری وجود داشت (۰۵/۰> P).

نتیجه‌گیری کلی: با توجه به اهمیت رفتارهای ارتقا دهنده سلامت در بهورزان و تأثیری که خودکارآمدی بر این رفتارها دارد به نظر میرسد برنامه‌های آموزشی در راستای افزایش خود کارآمدی می‌تواند در تقویت رفتارهای ارتقا دهنده سلامت بهورزان موثر باشد.


علیرضا فتحی زاده، رضا زارع، اکبر بهمنی،
جلد ۳۰، شماره ۱۱۰ - ( اسفند ۱۳۹۶ )
چکیده

چکیده
زمینه و هدف: رفتار شهروندی سازمانی نقش مهمی در ارائه‌ی اثربخش کالاها و خدمات به ارباب رجوعان و مشتریان داخل و خارج سازمان دارد و از طریق بهبود در استفاده‌ی بهینه از منابع موجب بهبود عملکرد و افزایش بهره‌وری در سازمان می‌شود. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر عجین شدن با شغل بر رفتار شهروندی سازمانی با تبیین نقش میانجی‌گری رضایتمندی شغلی است.
روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- همبستگی از نوع مقطعی است و از روش تحلیل مدل‌یابی معادلات ساختاری با کمک نرم افزار smart-pls۷ بهره می‌برد. در این پژوهش از سه پرسشنامه‌ی استاندارد با مقیاس پنج گزینه‌ای لیکرت به منظور جمع آوری داده‌ها استفاده شد. نمونه‌ی آماری این تحقیق را ۱۹۵ نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان‌های شهرستان سیرجان در سال ۱۳۹۵ تشکیل می‌دادند که این تعداد نمونه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده و به کارگیری فرمول کوکران بدست آمد.  
یافته‌ها: نتایج این پژوهش نشان داد که رابطه مستقیم و معنی‌داری به مقدار ۴۴/۰ در سطح خطای ۰۱/۰ میان عجین شدن با شغل و رفتار شهروندی سازمانی در میان پرستاران این پژوهش وجود دارد. همچنین نتایج از وجود اثر میانجی‌گری رضایتمندی شغلی در رابطه میان عجین شدن با شغل و رفتار شهروندی سازمانی حکایت دارد و رابطه میان رضایتمندی شغلی و رفتار شهروندی به مقدار ۱۹/۰ در سطح خطای ۰۵/۰ در جامعه آماری این پژوهش یافت شد.    
نتیجه‌گیری کلی: عجین شدن پرستاران با شغل‌شان منجر به افزایش رضایتمندی شغلی از یک طرف و افزایش خود باوری آنها شده و بروز رفتارهای شهروندی سازمانی را در شغل‌شان موجب می‌شود. دغدغه دستیابی به اهداف و ارزش‌های سازمانی برای پرستاران و عجین شدن با شغل موجب می‌شود که آنها از شغل خود لذت ببرند و گذشت و ایثار بیشتری از خود بروز دهند.

نگین لارتی، مژگان جوکار، فاطمه مرکی، اکرم اعرابی، محمدرضا زارعی،
جلد ۳۲، شماره ۱۱۸ - ( تیر ۱۳۹۸ )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از مهمترین عوارض جراحی، عفونت محل عمل (SSI) است. رعایت تکنیک آسپتیک از اقدامات مؤثر جهت جلوگیری از SSI است که دانش و عملکرد کاردان‌ها و کارشناسان اتاق عمل، نقش بسزایی در اجرای صحیح آن دارد. هدف مطالعه حاضر، مقایسه دانش و عملکرد کاردان‌ها و کارشناسان اتاق عمل در خصوص رعایت تکنیک آسپتیک است.
روش بررسی: این مطالعه مقایسه‌ای- مقطعی درسال ۹۷-۱۳۹۶ بر روی ۲۳۵ نفر از کاردان‌ها و کارشناسان اتاق عمل در هشت بیمارستان آموزشی- درمانی شهر اصفهان انجام شد. روش نمونه گیری، طبقه‌ای تصادفی بود. ابزارهای پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته جهت سنجش دانش بود که توسط نمونه‌ها تکمیل شد و چک لیستی محقق ساخته نیز با مشاهده عملکرد نمونه‌ها طی سه پروسیجر جراحی توسط پژوهشگر کامل شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با آمار توصیفی و تحلیلی در نرم افزارSPSS نسخه ۲۲ انجام شد.
یافتهها: نمره دانش کاردان‌ها و کارشناسان اتاق عمل در سطح خوب و نمره عملکرد آن‌ها، متوسط بود. میانگین نمره دانش (۰۴۷/۰P=) و عملکرد (۰۱/۰P=) کارشناسان به طور معنی‌داری بیشتر از کاردان‌ها بود. هم در کاردان‌ها (۰۲۷/۰P=) و هم در کارشناسان (۰۳۲/۰P=)، بین نمرات دانش و عملکرد رابطه مستقیم وجود داشت.
نتیجه‌گیری کلی: یافته‌ها نشان داد افزایش دانش کاردان‌ها و کارشناسان اتاق عمل در خصوص تکنیک آسپتیک می‌تواند بهبود عملکرد آن‌ها را به دنبال داشته باشد. لذا امید می‌رود یافته‌های این پژوهش، منجر به اعمال نظارت دقیق‌تر بر عملکرد مراقبین درمانی به منظور همگام کردن دانش و عملکرد آنها با یکدیگر شود.همچنین با توجه به بالاتر بودن نمره دانش و عملکرد کارشناسان اتاق عمل، بهتر است کاردان‌ها به ادامه تحصیل تشویق شوند. علاوه بر این اجرای برنامه‌های آموزشی کارآمد، به منظور بهبود عملکرد کارکنان اتاق عمل باید مورد توجه قرار گیرد.

آلیس خاچیان، محمدرضا زارعی، حمید حقانی، فاطمه خانی،
جلد ۳۳، شماره ۱۲۴ - ( تیر ۱۳۹۹ )
چکیده

زمینه و هدف: جامعه ایرانی به لحاظ تاریخی دارای بافت چند قومیتی، فرهنگی، زبانی و مذهبی بوده، که این امر در میان مراجعین نظام خدمات سلامت نیز به چشم می‌خورد. با توجه به اهمیت مراقبت، به عنوان مهم‌ترین جزء اقدامات پرستاری و از سویی وجود تفاوت‌های فرهنگی در کشور ایران، و این که بیماران از شهرهای مختلف کشور با فرهنگ‌های متفاوت به مراکز درمانی در شهرهای بزرگ از جمله تهران مراجعه می‌کنند و پرستاران باید در برنامه‌ریزی مراقبت پرستاری اطلاعات ضروری در مورد وضعیت فرهنگی، اجتماعی و قومیتی بیمار به عنوان بخشی از حرفه پرستاری داشته باشند، ضروری به نظر رسید که پژوهشی با هدف تعیین ارتباط شایستگی فرهنگی پرستاران با رفتارهای مراقبتی آن‌ها در مراکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال ۱۳۹۸ انجام شود.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی از نوع همبستگی با مشارکت ۲۰۰ پرستار شاغل در مراکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران در شهر تهران که به صورت چند مرحله‌ای خوشه‌ای انتخاب شدند، انجام شد. جمع آوری داده‌ها با استفاده از پرسشنامه شایستگی فرهنگی Perng و Watson و پرسشنامه رفتارهای مراقبتی CBI-۴۲ از ابتدای آبان ماه تا آخر دی ماه ۱۳۹۸ انجام شد. داده‌ها پس از جمع آوری، با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ با آزمون تی مستقل، ANOVA و ضریب همبستگی پیرسون مورد تحلیل آماری قرار گرفتند.
یافته‌ها: میانگین نمره شایستگی فرهنگی پرستاران ۰۲/۱۵ ± ۲۷/۶۶ و میانگین نمره رفتارهای مراقبتی پرستاران ۴۳/۰ ± ۲۸ /۵ بود. بیشترین نمره میانگین شایستگی فرهنگی مربوط به بعد حساسیت فرهنگی (۵۰/۶۰) وکمترین نمره میانگین مربوط به بعد دانش فرهنگی (۲۵/۵۶) بود. کمترین نمره میانگین رفتارهای مراقبتی مربوط به بعد احترام قائل شدن برای دیگری (۰۹/۵) و بیشترین نمره میانگین مربوط به بعد دانش و مهارت حرفه‌ای (۴۳/۵) بود. به طور کلی بین شایستگی فرهنگی پرستاران مورد پژوهش و رفتارهای مراقبتی آن‌ها ارتباط معنی‌دار ضعیفی وجود داشت. همچنین بین تمامی ابعاد رفتارهای مراقبتی و شایستگی فرهنگی به غیر از دانش و مهارت و حساسیت فرهنگی (۰۵۸/۰P=) ارتباط معنی‌دار آماری مشاهده شد (۰۵/۰>P). همچنین یافته‌ها نشان داد که افرادی که در بخش اورژانس کار می‌کنند سطح شایستگی فرهنگی بالاتری دارند و افراد متأهل دارای سطح بالاتر رفتارهای مراقبتی هستند.
نتیجه‌گیری کلی: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که بین شایستگی فرهنگی پرستاران و رفتارهای مراقبتی آنها ارتباط معنی‌دار ضعیفی وجود دارد. پیشنهاد می‌شود با تقویت آنها از طریق آموزش‌های آکادمیک و ضمن خدمت باعث بهبود ارائه مراقبت‌های پرستاری به مددجویان شد.

مژگان زارعی صالح آبادی، معصومه خیرخواه، نازنین اسماعیلی، شیما حقانی،
جلد ۳۳، شماره ۱۲۵ - ( شهریور ۱۳۹۹ )
چکیده

زمینه و هدف: بارداری نافرجام تجربه‌ای مخرب و شایع با عوارض جسمی، روانی و شناختی می‌باشد که بر رویکرد و نگرش والدین به والدشدن تأثیر دارد. توانمندسازی با ارتقاء دانش باروری، خودکارآمدی، عزت نفس و خودکنترلی سعی در بهبود نگرش به باروری و فرزندآوری زنان با حاملگی نافرجام دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر توانمندسازی بر نگرش به باروری و فرزندآوری زنان با سابقه بارداری نافرجام طراحی گردید.
روش بررسی: کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی از دی ۱۳۹۸ تا اردیبهشت ۱۳۹۹بر روی ۸۰ زن با حاملگی نافرجام که با بلوک تصادفی چهار تایی به گروه‌های کنترل و مداخله تخصیص داده شدند در بیمارستان شهید اکبرآبادی تهران انجام شد. برای گروه مداخله، جلسات آموزشی مبتنی بر گام‌های توانمندسازی (درک تهدید، مشکل گشایی، مشارکت آموزشی، ارزشیابی) برگزار شد. قبل و ۶ هفته پس از مداخله مقیاس نگرش به باروری و فرزندآوری Soderberg (AFCSتوسط دو گروه تکمیل شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با SPSS نسخه ۱۶ با آزمون‌های تی مستقل، تی زوجی، آنالیز کوواریانس، مجذور کای و دقیق فیشر  انجام شد. (۰۵/۰P<  معنی‌دار گزارش شد).
یافته‌ها: میانگین نمره نگرش به باروری و فرزندآوری گروه کنترل قبل و بعد از مداخله و گروه کنترل و مداخله قبل از مداخله تفاوت نداشتند. در گروه مداخله قبل و بعد از مداخله تفاوت آماری معنی‌دار بود. بعد از مداخله، میانگین نمره گروه مداخله، به طور معنی‌داری بیشتر از گروه کنترل بود (۰۰۱/۰P<).       
نتیجه‌گیری کلی: حمایت روانی و آموزش به موازات مراقبت جسمی، توسط فردی آگاه و متخصص می‌تواند با توانمندسازی این زنان آسیب پذیر از طریق ارائه اطلاعات صحیح و اصلاح باورهای نادرست مؤثر بوده و با بهبود نگرش به باروری و فرزندآوری باروری سالم را به دنبال داشته باشد

فاطمه محدث، مهری بزرگ نژاد، طاهره نجفی قزلجه، محمد رضا زارعی، شیما حقانی، فریبا جلالی نژاد،
جلد ۳۵، شماره ۱۳۹ - ( دی ۱۴۰۱ )
چکیده

زمینه و هدف بیماری‌های قلبی‌عروقی علت اصلی ۳۰ درصد از کل مرگ‌و‌میرها در سرتاسر جهان را تشکیل می‌دهند. مطالعه حاضر با هدف ارزشیابی اثر آموزش با شبکه‌های مجازی بر اضطراب و رضایتمندی افراد کاندید آنژیوگرافی با استفاده از فیلم و محتوای عکس و متن آموزشی و تلفیق آن با فناوری مبتنی بر گوشی تلفن همراه در بستر اینترنت و شبکه مجازی واتساپ در فضای تعاملی با بیماران انجام شد.
روش بررسی در این مطالعه ارزشیابی، ارزشیابی اثر آموزش با شبکه‌های اجتماعی مجازی بر اضطراب و رضایتمندی افراد کاندید آنژیوگرافی عروق کرونر مراجعه‌کننده به مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) در بازه زمانی اردیبهشت تا تیر ماه سال ۱۴۰۰ در دو گروه آزمایش (۴۳=n) و کنترل (۴۳=n) بررسی و مقایسه شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه جمعیت‌شناختی، پرسش‌نامه اضطراب بک و مقیاس آنالوگ دیداری جهت سنجش رضایتمندی بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تی مستقل، تی زوجی، آزمون کای دو، دقیق فیشر در نرم‌افزار SPSS نسخه ۱۶ تجزیه‌وتحلیل شد.
یافته‌ها نتایج نشان داد هر دو گروه از نظر ویژگی‌های جمعیت‌شناختی همگن بودند و بین نمرات اضطراب در دو گروه آزمایش و کنترل قبل از مداخله اختلاف معنا‌دار آماری وجود نداشت (۰/۲۲۹=P). نتایج آزمون تی مستقل حاکی از تأثیر مداخله در کاهش سطح اضطراب آن‌ها بود. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد رضایت از آموزش در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به‌صورت معناداری بیشتر بود (۰/۰۰۱>P). نتایج آزمون تی زوجی نشان داد هم در گروه آزمایش (۰/۰۰۱>P) و هم در گروه کنترل (۰/۰۰۵=P) ) نمرات اضطراب بعد از مداخله نسبت به قبل از آن به‌صورت معناداری کاهش یافته است. مقدار اندازه اثر اضطراب ۰/۹ و اندازه اثر رضایت از آموزش ۱/۸۸ محاسبه شد که نشان‌دهنده اثر بالای مداخله می‌باشد.
نتیجه‌گیری در این پژوهش آموزش با شبکه اجتماعی منجر به کاهش اضطراب و بهبود رضایتمندی در افراد کاندید آنژیوگرافی عروق کرونر شد؛ بنابراین این مداخله می‌تواند به‌عنوان یک روش در کنار روش‌های رایج آموزش به بیمار در مراکز درمانی توسط پرستاران مورداستفاده قرار گیرد.
نیلوفر زارع، نرگس صادقی، اعظم رحمانی،
جلد ۳۵، شماره ۱۴۰ - ( اسفند ۱۴۰۱ )
چکیده

زمینه و هدف وجوانی دوره ای است که در آن افراد در معرض خطر بسیاری از رفتارهای تهدید کننده سلامتی مانند افزایش مصرف غذا، کاهش فعالیت بدنی و افزایش آسیب پذیری رشدی هستند که می تواند تهدیدی برای سلامت آینده آنها باشد. مشاوره و تغییر رفتارهای ناسالم آنها می تواند جنبه های مختلف سلامت آنها از جمله سلامت روحی و جسمی را بهبود بخشد. این مطالعه با هدف تعیین رابطه بین خودکارآمدی مادران و رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت دختران نوجوان خود در شهر شیراز انجام شد.
روش بررسی در این مطالعه، شرکت کنندگان ۳۸۴ دانش آموز دختر دبیرستانی (ترم دوم) و مادرانشان در شهر شیراز در سال ۱۳۹۷ بودند. مادران مقیاس خودکارآمدی عمومی شرر و دخترانشان پرسش‌نامه سبک زندگی ارتقادهنده سلامت واکر (HPLPII) را تکمیل کردند. برای تجزیه‌وتحلیل آماری از آزمون همبستگی پیرسون یا اسپیرمن و آزمون تی در نسخه ۲۲ نرم‌افزار SPSS استفاده شد.
یافته‌ها میانگین نمره پرسش‌نامه سبک زندگی ارتقادهنده سلامت واکر دختران ۱۵/۹۷±۱۶۹/۲۹ بود. میانگین نمره خودکارآمدی مادران ۵/۷۷±۴۶/۶۶ بود. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد نمرات خودکارآمدی مادران با رفتارهای ارتقادهنده سلامت دختران و حیطه‌های آن همبستگی مستقیم و معنا‌دار دارد (r=۰/۵۵۶ و P<۰/۰۵).
نتیجه‌گیری بین خودکارآمدی مادران و رفتارهای ارتقادهنده سلامت دخترانشان رابطه مستقیم معناداری وجود دارد. باتوجه‌به اهمیت رفتارهای ارتقادهنده سلامت و تأثیر خودکارآمدی و شرایط زندگی بر این رفتارها، تدوین راهکارهایی برای بهبود سبک زندگی و رفتارهای سالم افراد ضروری است. به سیاستگذاران نظام سلامت توصیه می‌شود با استفاده از برنامه‌های فرهنگی و آموزشی، خود کارآمدی مادران را ارتقا دهند.


صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به {نشریه پرستاری ایران} می باشد.

Designed & Developed by : Yektaweb