چکیده
زمینه و هدف: رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت یکی از معیارهای عمده تعیین کننده سلامت میباشد. امروزه اعتقاد بر این است که افراد برای این که بتوانند در تغییر رفتار و ارتقای سلامت خود موفق باشند، باید از خودکارآمدی لازم برخوردار باشند. هدف این مطالعه تعیین رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و ارتباط آن با خودکارآمدی در بهورزان شهرستان ارومیه میباشد.
روش بررسی: این مطالعه با روش توصیفی– تحلیلی، روی ۳۰۱ بهورز خانههای بهداشت مراکز بهداشتی درمانی روستایی شهرستان ارومیه در سال ۱۳۹۳ صورت گرفت. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامهای مشتمل بر خصوصیات جمعیت شناختی، رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت(Health Promoting Lifestyle Profile-II) و خودکارآمدی عمومی شرر (Sherer) بود. دادهها با آزمونهای آماری کای دو و آنالیز واریانس یک طرفه تجزیه تحلیل شدند.
یافتهها: میانگین نمره کلی رفتارهای ارتقاء دهنده سـلامت در بهورزان (۴/۲۴) ۴/۱۳۶بود. بیشتـرین نمره در بعد مسئولیت پذیری سلامت (۳۷/۷) ۳۷/۳۵ و کمترین نمـره در بعد فعالیت بدنی (۲۶/۵) ۲۵/۱۳ بـدسـت آمد. نتایج این مطالعه نشان داد که بین خودکارآمدی و نمره کلی رفتارهای ارتقـاء دهنـده سـلامت و تمـام زیـر دامنههای آن همبستگی مثبت و معنـیداری وجود داشـت. (۰۰۱/۰> P) همچنین بین رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت با سطح اقتصادی، تحصیلات و جنس ارتباط آماری معنیداری وجود داشت (۰۵/۰> P).
نتیجهگیری کلی: با توجه به اهمیت رفتارهای ارتقا دهنده سلامت در بهورزان و تأثیری که خودکارآمدی بر این رفتارها دارد به نظر میرسد برنامههای آموزشی در راستای افزایش خود کارآمدی میتواند در تقویت رفتارهای ارتقا دهنده سلامت بهورزان موثر باشد.