جلد 36، شماره 142 - ( تیر 1402 )                   جلد 36 شماره 142 صفحات 157-142 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه سلامت جامعه و پرستاری سالمندی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. ، Bastani.f@iums.ac.ir
2- گروه سلامت جامعه و پرستاری سالمندی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
3- گروه پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران.
4- گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
چکیده:   (494 مشاهده)
زمینه و هدف با شیوع کووید-19، پژوهش حاضر با هدف تعیین ترس از کووید 19 در سالمندان مبتلا به سرطان تازه تشخیص داده‌شده در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی استان البرز در سال 1400 انجام شد.
روش بررسی در این مطالعه طولی، 174 نفر سالمند مبتلا به سرطان در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی البرز به‌صورت مستمر نمونه‌گیری شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از اطلاعات جمعیت‌شناختی، آزمون کوتاه شناختی و پرسش‌نامه ترس از کووید-19 استفاده شد که در سه مقطع زمانی بدو تشخیص، 1 ماه بعد و 2 ماه بعد ( از مرداد 1400 تا  آبان ماه 1400) بود. اطلاعات مربوط به پرسش‌نامه‌ها بعد از کدگذاری با استفاده از نرم‌افزار SPSS  ویرایش 22 تجزیه‌وتحلیل شدند.
یافته‌ها ترس از کووید-19 در بدو تشخیص در سطح متوسط با میانگین 4/74±17/69 و در مرحله دوم (1 ماه بعد) 4/09±14/26 و در مرحله سوم (2 ماه بعد از تشخیص) 4/13±11/81 به ترتیب به دست آمد. تحلیل واریانس با اندازه‌های تکراری نشان داد ترس از کووید-19 با وضعیت تأهل (0/049=P)، بیماری زمینه‌ای (0/014=P) و درجه درک سالمند از سلامتی خود (0/400=P) ارتباط معنادار آماری داشته است. 
نتیجه‌گیری تنش و استرس و ترس احتمالاً می‌تواند روند درمان و جلسات شیمی‌درمانی را مخدوش سازد، بنابراین پیشنهاد می‌شود در زمان همه‌گیری، انجام مداخلات جهت ارتقاء سلامت روان سالمندان مبتلا به سرطان، برنامه‌ریزی شود. 
واژه‌های کلیدی: سالمند، سرطان، کووید-19، ترس از کووید-19
متن کامل [PDF 6657 kb]   (104 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (137 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: 1400/12/5 | پذیرش: 1402/4/1 | انتشار: 1402/4/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.