جلد 30، شماره 107 - ( شهریور 1396 )                   جلد 30 شماره 107 صفحات 10-19 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ashghali Farahani M, Shahryari M, Saremi M, Mohammadi N, Haghani H. Effectiveness of Patient Handling Training on Musculoskeletal Disorders of Nurses Assistance. IJN. 2017; 30 (107) :10-19
URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-2476-fa.html
اشقلی فراهانی منصوره، شهریاری محمد، صارمی مهناز، محمدی نورالدین، حقانی حمید. تأثیر آموزش حمل بیمار بر اختلالات عضلانی- اسکلتی کمک بهیاران. نشریه پرستاری ایران. 1396; 30 (107) :10-19

URL: http://ijn.iums.ac.ir/article-1-2476-fa.html


کارشناس ارشد پرستاری داخلی وجراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. (*نویسنده مسئول)، شماره تماس: 09391742866 Email: Mohamad_shahryari70@yahoo.com
چکیده:   (72 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: عمده ترین مشکل در بیمارستان‌ها که منجر به شیوع اختلالات عضلانی- اسکلتی در بین کارکنان می‌شود مربوط به فعالیت‌هایی است که به منظور حمل و جابجایی بیماران انجام می‌شود. با توجه به اینکه آموزش نقش مهمی در توسعه ایمنی اعضای تیم درمان دارد، لذا این پژوهش با هدف تعیین تأثیر آموزش چگونگی حمل بیمار بر اختلالات عضلانی- اسکلتی در کمک بهیاران انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش از نوع کارآزمایی بالینی غیر تصادفی (نیمه تجربی) بود که نمونه‌های آن (کمک بهیاران بودند. محیط پژوهش شامل بخش‌های اورژانس، داخلی، جراحی و بخش‌های مراکز آموزشی درمانی منتخب دانشگاه علوم پزشکی ایران بود. تعداد شرکت کننده‌ها در گروه کنترل و آزمون 50 نفر بود که با روش نمونه گیری تمام شماری وارد پژوهش شدند. ابزار جمع آوری داده‌ها شامل پرسشنامه دموگرافیک و پرسشنامه اختلالات عضلانی اسکلتی Nordic بود که قبل از مداخله و سه ماه پس از آن توسط شرکت کنندگان پژوهش تکمیل شد. برنامه آموزشی برای گروه آزمون طی سه جلسه در قالب سخنرانی، ایفای نقش، تمرین عملی، بحث گروهی و پرسش و پاسخ با استفاده از اسلاید، نمایش فیلم و کتابچه آموزشی در مورد چگونگی حمل بیمار ارائه شد، سپس داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 و با بکارگیری روش‌های آماری توصیفی نظیر فراوانی، درصد فراوانی، میانگین و انحراف معیار و آزمون‌های استنباطی نظیر کای دو، تی مستقل و آزمون فیشر در قسمت یافته‌ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که توزیع فراوانی اختلالات عضلانی- اسکلتی از نظر درد و بی حسی در گروه آزمون، قبل و سه ماه بعد از برنامه آموزشی، در اندام‌های گردن و شانه (031/0 P=) و کمر (031/0P=) تفاوت آماری معنی‌داری داشت. اما در مقایسه دو گروه کنترل و آزمون قبل و بعد از سه ماه، اختلالات عضلانی- اسکلتی تنها در اندام پا و قوزک پا در واحدهای مورد پژوهش تفاوت آماری معنی‌داری را نشان داد (006/0P=).
نتیجه‌گیری کلی: اگر چه برنامه آموزش حمل بیمار ارائه شده در این مطالعه تنها در کاهش توزیع فراوانی اختلالات عضلانی- اسکلتی ناحیه اندام پا و قوزک پا تاثیر گذار بوده و نتوانسته تمامی اختلالات عضلانی- اسکلتی را کاهش دهد، اما این نتایج می‌تواند به دلیل محدودیت زمان لازم برای تمرین مهارت‌های فراگرفته شده، کمبود نیروی انسانی، حجم کاری زیاد و وجود نداشتن ابزارهای الکتریکی و مکانیکی در حمل بیماران بوجود آمده باشد و همچنین ممکن است کارکنان تیم درمانی هنوز بطور کافی و مناسبی اهمیت حمل صحیح بیمار را درک نکرده  باشند در نتیجه نیاز است علاوه بر ارائه آموزش موثرتر عوامل یاد شده نیز مد نظر قرار گیرد.
متن کامل [PDF 670 kb]   (39 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۱۲ | پذیرش: ۱۳۹۶/۵/۱۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۵/۱۷

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به {نشریه پرستاری ایران} می باشد.

Designed & Developed by : Yektaweb