جلد 30، شماره 106 - ( تیر 1396 )                   جلد 30 شماره 106 صفحات 1-10 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


استادیار، گروه روانشناسی بالینی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران (*نویسنده مسئول). شماره تماس 09120855881. Email: afkhraei2002@gmail.com
چکیده:   (1313 مشاهده)

چکیده

زمینه و هدف: کیفیت زندگی مطلوب تنها با نداشتن بیماری تعیین نمی‌شود، بلکه به شرایط روانشناختی دیگری مانند فرسودگی شغلی، حمایت اجتماعی ادراک شده و سرسختی روانشناختی نیز وابسته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فرسودگی شغلی، حمایت اجتماعی ادراک شده و سرسختی روانشناختی در پیش‌بینی کیفیت زندگی پرستاران انجام شد.

روش بررسی: مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی همبستگی بود. جامعه آماری همه پرستاران شاغل در بیمارستان‌های دولتی شهر تهران در سال 1394 بودند. 400 پرستار به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای، انتخاب شدند. پرسشنامه‌های فرسودگی شغلیMaslach & Jackson، حمایت اجتماعی ادراک شده Zimet و همکارانش، سرسختی روانشناختی Kobasa و کیفیت زندگی World Health Organization ابزار های مورد استفاده در مطالعه بودند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با مدل همزمان و به کمک نرم‌افزار SPSS نسخه 15 انجام شد.

یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد فرسودگی شغلی با کیفیت زندگی پرستاران رابطه معکوس و معنی‌دار (39/0r=) و حمایت اجتماعی ادراک شده (61/0r=) و سرسختی روانشناختی (45/0r=) رابطه مثبت و معنی‌داری (01/0P<) با کیفیت زندگی پرستاران داشتند. در مدل پیش‌بین فرسودگی شغلی، حمایت اجتماعی ادراک شده و سرسختی روانشناختی توانستند 3/59 درصد از تغییرات کیفیت زندگی پرستاران را پیش‌بینی کنند (593/0=R2).

نتیجه‌گیری کلی: متغیرهای فرسودگی شغلی، حمایت اجتماعی ادراک شده و سرسختی روانشناختی نقش موثری در پیش‌بینی کیفیت زندگی پرستاران داشتند. از این رو پیشنهاد می‌شود مشاوران، درمانگران و برنامه‌ریزان به نشانه‌های متغیرهای مذکور توجه کرده و بر اساس آنها برنامه‌هایی برای بهبود کیفیت زندگی پرستاران طراحی کنند.

متن کامل [PDF 753 kb]   (322 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پرستاری
دریافت: ۱۳۹۵/۱۲/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۳/۱۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۳/۱۳